Павел Кашин — Цветы в джакузи songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Цветы в джакузи" van Павел Кашин.
Songteksten
О том, что ты была права,
Что жизнь чрезмерно коротка
И мы в объятиях тупика.
Слова остались на столе,
Часы зависли на нуле.
В окне застывшая звезда,
Под ней чужие города.
Пустые дни, пустой перрон
И я опять всхожу на трон,
А за спиною мнётся Брут,
Все обязательно умрут.
Я на анкор читаю стих,
А зал безветренен и тих.
И я ору до хрипоты,
А где-то зале плачешь ты.
Мы, как цветы в джакузи,
Увянем медленно в спиртном.
Из глубины аллюзий
Я не скажу лишь об одном,
Как я в последней сцене,
Играя вспоминал о нас.
И, как спокойный гений,
Я умирал в последний раз.
И мы бываем недобры,
Мы убиваем вне игры.
А на устах горят слова
О том, что ты была права.
Что мы сгорим, как мотыльки,
Летая наперегонки.
И нас с тобой нельзя винить —
Сгорая, сложно полюбить.
И снова жизнь — сплошной перрон,
И мир порядком искривлён.
И вновь Кальпурния и Брут
И все зачем-то молча врут.
Я умираю и на бис
Готов упасть, но чей-то визг.
И я не вижу с высоты,
А где-то рядом плачешь ты.
Мы, как цветы в джакузи,
Увянем медленно в спиртном.
Из глубины аллюзий
Я не скажу лишь об одном,
Как я в последней сцене,
Играя вспоминал о нас.
И, как спокойный гений,
Я умирал в последний раз.
Songtekstvertaling
Dat je gelijk had.,
Dat het leven te kort is
En we zijn in de armen van een dood spoor.
De woorden bleven op tafel.,
De klok stond op nul.
Er zit een bevroren ster in het raam.,
Er liggen buitenlandse steden onder.
Lege dagen, leeg platform
En ik bestijg weer de troon.,
En achter me aarzelt Brutus.,
Iedereen zal sterven.
Ik las een vers over het anker.,
En de hal is windloos en rustig.
En ik schreeuw tot ik Hees ben.,
En ergens in de hal huil je.
We zijn als bloemen in een bubbelbad.,
Langzaam vervagen in alcohol.
Vanuit de diepte van de allusies
Ik zeg maar één ding.,
Net als ik in de laatste scène.,
Hij dacht aan ons.
En, als een rustig Genie,
Ik was stervende voor de laatste keer.
En we kunnen onvriendelijk zijn,
We doden buiten het spel.
En woorden branden op je lippen
Dat je gelijk had.
Dat we zullen branden als motten,
Een race vliegen.
En jij en ik kunnen niet de schuld krijgen. —
Het is moeilijk om van te houden.
En opnieuw is het leven een continu platform,
En de wereld is krom.
En nogmaals, Calpurnia en Brutus.
En dat allemaal om een of andere reden in stilte liegen.
En ik snak naar een toegift.
Klaar om te vallen, maar iemand schreeuwt.
En ik kan niet van bovenaf zien.,
En ergens in de buurt, huil je.
We zijn als bloemen in een bubbelbad.,
Langzaam vervagen in alcohol.
Vanuit de diepte van de allusies
Ik zeg maar één ding.,
Net als ik in de laatste scène.,
Hij dacht aan ons.
En, als een rustig Genie,
Ik was stervende voor de laatste keer.