Pauline Scanlon — The Old Churchyard songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Old Churchyard" van Pauline Scanlon.
Songteksten
Come, come with me to the old churchyard,
I so well know those paths 'neath the soft green sward.
Friends in there that we want to regard;
We can trace out their names in the old churchyard.
Mourn not for them, their trials are o’er,
And why weep for those who will weep no more?
For sweet is their sleep, though cold and hard
Their pillows they be in the old churchyard.
I know that it’s vain when our friends depart
To breathe kind words to a broken heart;
And I know that the joy of life is marred
When we follow friends to the old churchyard.
But were I at rest 'neath yonder tree,
Why would you weep, my friends, for me?
I’m so wayworn, why would you retard
The peace I seek in the old churchyard?
Why weep for me, for I’m ready to go To that haven of rest where no tears ever flow;
And I fear not to enter that dark lonely tomb
Where our saviour has lain and conquered the gloom.
I rest in the hope that one bright day
Sunshine will burst through this prison of clay,
And Gabriel’s trumpet and the voice of the Lord
Will wake up the dead in the old churchyard.
Songtekstvertaling
Kom mee naar het kerkhof.,
Ik ken die paden zo goed, net als de zachte groene sward.
Vrienden daarbinnen die we willen respecteren;
We kunnen hun namen traceren op het oude kerkhof.
Treur niet om hen, hun beproeving is nabij.,
En waarom treuren om hen die niet meer zullen huilen?
Want zoet is hun slaap, hoewel koud en hard
Hun kussens liggen op het kerkhof.
Ik weet dat het ijdel is als onze vrienden vertrekken.
Om vriendelijke woorden in te ademen aan een gebroken hart;
En ik weet dat de vreugde van het leven is ontsierd
Als we vrienden volgen naar het oude kerkhof.
Maar was ik in rust ' naast die boom,
Waarom zouden jullie huilen, mijn vrienden, voor mij?
Ik ben zo verwaand, waarom zou je achterlijk zijn?
De vrede die ik zoek op het oude kerkhof?
Waarom huil je om mij, Want Ik ben klaar om naar die rustplaats te gaan waar nooit tranen stromen;
En ik vrees dat ik die donkere eenzame tombe niet binnenga.
Waar onze Verlosser de duisternis heeft overwonnen.
Ik rust in de hoop dat op een heldere dag
De zon zal door deze gevangenis van klei barsten.,
En Gabriels trompet en de stem van de Heer
Zal de doden wakker maken op het oude kerkhof.