Paul Verlaine — Colloque sentimental songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Colloque sentimental" van Paul Verlaine.
Songteksten
Dans le vieux parc solitaire et glace
Deux forms ont tout a l’heure passe.
Leurs yeux sont morts et leurs levres sont molles,
Et l’on entend a peine leurs paroles.
Dans le vieux parc solitaire et glace
Deux spectres ont evoque le passe.
— Te souvient-il de notre extase ancienne?
— Pourquoi voulez-vous que je m’en souvienne?
— Ton coeur bat-il toujoure a mon seul nom?
Toujours voix-tu mon ame en reve? — Non.
— Ah! Les beaux jours de bonheur indicible
Ou nous joignions nos bouches! — Possible.
— Qu'il etait bleu le ciel et grand l’espoir!
— L'espoir a fui vaincu vers le ciel noir.
Tels ils marchaient dans les avoines folles,
Et la nuit seule entendit leurs paroles.
Songtekstvertaling
In het oude eenzame Park en ijs
Twee formulieren zijn net gepasseerd.
Hun ogen zijn dood en hun levers zijn zacht.,
En je kunt nauwelijks hun woorden horen.
In het oude eenzame Park en ijs
Twee spectra hebben de pas opgeroepen.
Doet hij je denken aan onze voormalige extase?
Waarom moet ik dat onthouden?
Klopt je hart altijd bij mijn naam?
Nog steeds mijn ziel in reve? — Niet.
- Ah! De mooie dagen van onuitsprekelijk geluk
Of we zouden onze mond sluiten! — Mogelijk.
- Dat het blauwe lucht was en grote hoop!
Hope is naar de zwarte hemel gevlucht.
Zo liepen ze in de Mad haver,
En de nacht alleen hoorde hun woorden.