Paul Simon — The Sound Of Silence songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Sound Of Silence" van Paul Simon.
Songteksten
Hello darkness, my old friend, I've come to talk with you again
Because a vision softly creeping, left its seeds while I was sleeping
And the vision that was planted in my brain, still remains
Within the sound of silence
In restless dreams I walked alone, narrow streets of cobblestone
Neath the halo of a streetlamp, I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light, split the night
And touched the sound of silence
And in the naked light I saw, ten thousand people, maybe more
People talking without speaking, people hearing without listening
People writing songs that voices never shared, and no one dared
To stir the sound of silence
Fool, said I, you do not know, silence, like a cancer, grows
Hear my words and I might teach you, take my arms then I might reach you
But my words, like silent raindrops fell, and echoed in the wells of silence
And the people bowed and prayed to the neon god they'd made
And the sign flashed its warning in the words that it was forming
And the sign said the words of the prophets are written on the subway walls
And tenement halls, and whispered in the sounds of silence
Songtekstvertaling
Hallo duisternis, oude vriend, Ik kom weer met je praten.
Omdat een visioen zachtjes sluipt, zijn zaden achterliet terwijl ik sliep.
En het visioen dat in mijn hersenen werd geplant, blijft over.
In het geluid van stilte
In rusteloze dromen liep ik alleen, smalle straatjes van cobblestone
Naast de halo van een lantaarnpaal, draaide ik mijn kraag naar de koude en vochtige
Toen mijn ogen werden gestoken door de flits van een neonlicht, splitste de nacht
En raakte het geluid van stilte.
En in het naakte licht zag ik tienduizend mensen, misschien meer.
Mensen praten zonder te spreken, mensen horen zonder te luisteren
Mensen schrijven liedjes die stemmen nooit deelden, en niemand durfde
Om het geluid van stilte te roeren
Dwaas, zei ik, je weet het niet, stilte, als een kanker, groeit
Hoor mijn woorden en Ik zal je leren, pak mijn armen dan kan ik je bereiken
Maar mijn woorden, als stille regendruppels vielen, en echode in de bronnen van stilte
En de mensen bogen en baden tot de neongod die ze hadden gemaakt.
En het teken flitste zijn waarschuwing in de woorden dat het zich vormde
En het bord zei dat de woorden van de profeten zijn geschreven op de metromuren
En verhuurde zalen, en fluisterde in de geluiden van stilte.