Paul Roland — Journey to the Pole songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Journey to the Pole" van Paul Roland.

Songteksten

A traveller of great renown, a theorist of repute
Planned a novel exploration by a most unusual route
He maintained the Earth was hollow, that his theory was quite sound
And that another world was waiting in the darkness underground
The Sun he said was filtered, light streamed in through a hole
Through which he planned to descend at the apex of the Pole
A galleon he’d charter with provisions for the trip
And one hundred men of stout resolve to navigate the ship
Sponsors queued and so accrued more funds than were required
And all agreed he was indeed the man they most admired
And so at last the date was set and they cast off from the quay
The Mayor wept and a brass band played «For those in peril on the Sea.»
Well five months on and not a word was heard of ship nor men
And all forgot or ceased to care what had become of them
Until at last a traveler passed, a solitary soul
And found a rusty anchor chain frozen at the Pole

Songtekstvertaling

Een beroemde reiziger, een theoreticus van reputatie.
Plande een nieuwe verkenning langs een zeer ongebruikelijke route
Hij hield vol dat de aarde hol was, dat zijn theorie heel goed was.
En dat een andere wereld wachtte in de duisternis onder de grond.
De zon, zei hij, was gefilterd, licht stroomde door een gat
Waardoor hij van plan was om naar de top van de Pool af te dalen
Een galjoen dat hij charterde met proviand voor de reis.
En honderd sterke mannen zijn vastbesloten om het schip te navigeren.
Sponsors staan in de rij en hebben dus meer geld gekregen dan nodig was.
En iedereen was het erover eens dat hij inderdaad de man was die ze het meest bewonderden.
En dus eindelijk was de datum vastgelegd en ze vertrokken van de kade
De burgemeester weende en een brass band speelde "For those in Hail on the Sea.»
Vijf maanden later en er werd geen woord gehoord van schip noch mensen.
En zij vergaten of vergaten wat er van hen was geworden.
Tot er eindelijk een reiziger voorbij kwam, een eenzame ziel
En vond een roestige ankerketting bevroren op de paal