Patina Miller — Take Me To Heaven [Reprise] songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Take Me To Heaven [Reprise]" van Patina Miller.
Songteksten
Mary Robert-
I’ve never talked back,
I’ve never slept late.
I’ve never set down when told to stand straight.
I’ve never let go and gone with the flow, and don’t even know really why.
I’ve never asked questions, or taken a dare.
I’ve never worn clothes that might make people stare.
I’ve never rebelled or stood up and yelled, or even just held my head high.
And all of the feelings unspoken, all of the truths unsaid.
There all I have left of the life I’ve never lead.
I’ve never gone surfing, or ran with the crowd, or danced on a table or laughed
much too loud.
I’ve never quite dared to leave myself bared, I’ve just been too scared I might
fall.
I’ve never seen Paris, swung naked, been kissed, I’ve never quite realized just
how much I’ve missed.
And what did I get for hedging each bet, another regret and that’s all.
And all of the wishes unasked for, all of the needs unfed.
They’re all I have left of the life I’ve never led.
And now, now that you’ve given me one little taste of it.
And now, now that I know.
Well how, how can I ignore the waste of it.
After all of the years, I’ve clung to my fears.
Won’t you help me let go, help me let go.
I want to be brave, I want to be strong, I want to believe I’m where I belong.
To stand up and say I’m seizing the day, to not just obey, but to choose.
And I may not surf, I may not see France.
But I have to know I still have a chance.
And maybe I’ll make a painful mistake, it’s my own to take or refuse.
And all of the doors yet to open, and all of the rules ahead.
They’re beckoning bright, scary and new, but I’m standing tall and I’m walking
through.
What’s gone may be gone, but I won’t go on playing dead.
It’s time to start living the life I never lead.
Songtekstvertaling
Mary Robert-
Ik heb nooit terug gepraat.,
Ik heb nog nooit uitgeslapen.
Ik ben nooit neergestort toen ik zei dat ik rechtop moest staan.
Ik heb nooit losgelaten en gegaan met de stroom, en ik weet niet eens echt waarom.
Ik heb nooit vragen gesteld, of een uitdaging aangenomen.
Ik heb nog nooit kleren gedragen waardoor mensen zouden kunnen staren.
Ik ben nooit in opstand gekomen of stond op en schreeuwde, of hield zelfs mijn hoofd hoog.
En alle gevoelens onuitgesproken, alle waarheden onbesproken.
Daar is alles wat ik nog heb van het leven dat ik nooit heb geleid.
Ik ben nooit gaan surfen, of met de menigte gaan rennen, of op een tafel dansen of lachen.
veel te hard.
Ik durfde mezelf nooit bloot te geven, Ik was gewoon te bang dat ik het zou doen.
vallen.
Ik heb Parijs nog nooit gezien, naakt gezwoegd, gekust, ik heb me nooit gerealiseerd dat ...
hoeveel ik gemist heb.
En wat kreeg ik voor het afdekken van elke weddenschap, nog een spijt en dat is alles.
En alle wensen zijn onbesproken, alle behoeften zijn vervuld.
Ze zijn alles wat ik nog heb van het leven dat ik nooit heb geleid.
En nu, nu je me een klein voorproefje hebt gegeven.
En nu Weet ik het.
Hoe kan ik de verspilling negeren?
Na al die jaren, heb ik me vastgeklampt aan mijn angsten.
Wil je me niet helpen los te laten, help me los te laten.
Ik wil dapper zijn, Ik wil sterk zijn, Ik wil geloven dat ik ben waar ik thuishoor.
Om op te staan en te zeggen dat ik de dag in beslag neem, om niet alleen te gehoorzamen, maar om te kiezen.
En misschien surf ik niet, Misschien zie ik Frankrijk niet.
Maar ik moet weten dat ik nog een kans heb.
En misschien maak ik een pijnlijke fout, het is aan mij om te nemen of te weigeren.
En alle deuren die nog open moeten, en alle regels die nog komen.
Ze lonken helder, eng en nieuw, maar ik sta lang en ik loop
door.
Wat weg is, is misschien weg, maar ik blijf niet dood spelen.
Het is tijd om het leven te leiden dat ik nooit leid.