Passion Pit — Little Secrets songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Little Secrets" van Passion Pit.
Songteksten
when I came down the dawn poured into me I shook 'em up the walls came crumbling
my thin skin trembling with these salty wounds
my stolen gold inside the emperor’s tomb
now painting rainbows on my ugly face
I built this cardboard neighborhood’s disgrace
but I ascend and serve my feverish need
within the confines of such chemistry
let this be our little secret
no one needs to know we’re feeling
higher and higher and higher
higher and higher and higher
but I feel alive, oh, I feel it in me
up and up we keep on climbing
higher and higher and higher
higher and higher and higher
my face blew up at such a casual sight
the smattered colors of ecstatic fright
the rush above me to oblivion
outlining wet sidewalks in halogen
have you ever felt so goddamn strong?
how come it takes some people so damn long
he turned to squeeze the lemon juice to rain
the citrus drawing out the scene in stains
mother, I can tell what you’ve been thinking
staring at the stars on your ceiling
thinking once there was a power that you were weilding
but now I’ve hit the mark,
stabbing at the dark
and I cannot help but ignore the people staring at my scars
Songtekstvertaling
toen ik naar beneden kwam stroomde de dageraad in me ik schudde ze omhoog de muren kwamen afbrokkelen
mijn dunne huid trilde met deze zoute wonden.
mijn gestolen goud in het graf van de keizer
nu Verf ik regenbogen op mijn lelijke gezicht.
Ik heb de schande van deze kartonnen buurt gebouwd.
maar ik ascendeer en dien mijn koortsachtige behoefte
binnen de grenzen van deze chemie
laat dit ons geheimpje zijn.
niemand hoeft te weten dat we ons voelen.
hoger en hoger en hoger
hoger en hoger en hoger
maar ik voel dat ik leef.
omhoog en omhoog blijven we klimmen
hoger en hoger en hoger
hoger en hoger en hoger
mijn gezicht ontplofte op zo ' n gewoon gezicht.
de bevlekte kleuren van extatische angst
de rush boven mij naar de vergetelheid
met natte trottoirs in halogen
heb je je ooit zo sterk gevoeld?
waarom duurt het zo lang?
hij draaide zich om om het citroensap te laten regenen.
de citrus trekt de scène uit in vlekken
moeder, ik weet wat je denkt.
starend naar de sterren op je plafond
ik dacht dat er ooit een kracht was die je afwees.
maar nu heb ik het merkteken geraakt.,
steken in het donker
en ik kan het niet helpen om de mensen te negeren die naar mijn littekens staren.