Parts & Labor — Solemn Show World songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Solemn Show World" van Parts & Labor.
Songteksten
I remember I recall frozen streets and ice and white and blue
Detritus of last night’s songs, toes so numb I wish the day were through
I’m never now but here somehow the details starkly true
This room could be off any hall that window open bright to any view
Still I strain to take it all in, colors all at once many and few
A blander panorama bleached by pasts that I once knew
Slender February pall no our fenders icicles that grew
Morning churns hungover calls operators standing by for you
The weather dropping off the walls, I’m buried like the truth
Wires tangled up they crawl through the trees that camouflage their ruse
Single cliche raven caws savoring the metaphors abused
The innocence, the wait involved before that black bird flew
Cancel out this awkward pause, a pseudo system shiftily pursued
Sitting on a couch in thaw at the mercy of mistakes accrued
A somewhere like the others sorely lacking in the new
And the droning of commuter cars
Hollow diners empty bars
A solemn show world offs itself for you
Escape the house that looks like all the others in a sinking mass produced
Towns as wide as they are tall shrinking in a dwindling debut
I’ve left it now but still somehow
I’m sitting there eroding stare
The blanket’s cold
Songtekstvertaling
Ik herinner me bevroren straten en ijs en wit en blauw
Detritus van de liedjes van gisteravond, tenen zo gevoelloos ik wou dat de dag voorbij was
Ik ben nooit nu maar hier op een of andere manier de details starkly true
Deze kamer kan van elke gang zijn die het raam openmaakt voor elk uitzicht.
Toch span ik me in om het allemaal in te nemen, kleuren allemaal in één keer veel en weinig
Een blander panorama gebleekt door verleden dat ik ooit kende
Slank februari pall no our fenders icicles that grew
Ochtendkarns met een kater roepen operators klaar voor u
Het weer valt van de muren, ik ben begraven als de waarheid
Draden verstrengeld kruipen ze door de bomen die hun list camoufleren.
Een enkele cliché raaf snauwt van de mishandelde metaforen.
De onschuld, het wachten voordat die zwarte vogel vloog.
Annuleer deze ongemakkelijke pauze, een pseudo systeem haastig achtervolgd
Op een bank in de dooi zitten aan de genade van vergissingen
A somewhere like the others so noirly Missed in The new
En de drooglegging van pendelwagens
Holle diners lege balken
Een plechtige show wereld offs zichzelf voor u
Ontsnappen uit het huis dat eruit ziet als alle anderen in een zinkende massa geproduceerd
Steden zo breed als ze groot zijn krimpen in een slinkend debuut
Ik heb het nu verlaten, maar toch op een of andere manier
Ik zit daar en erodeer de blik.
De deken is koud.