Parkway Drive — Five Months songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Five Months" van Parkway Drive.
Songteksten
The night creeps through my bones with a winter’s chill, sending shivers down
my spine
Like cold hands across my skin
Five months have passed and taken with them every sense of warmth
Until my blood ran cold and life stood still
And still I hold my breath, counting the nights I’ve stood with my heart in hand
And still I hold my breath, counting the nights.
Waiting for silence to break me down again
If only you could see
See it in my eyes how much it means
Your touch, Your smile
To a heart that’s beat has long since given out and given in The night opens wide, swallowing every sense
Embracing me with emptiness
The hours have become irritations, and I find myself reduced to life’s imitation
How can we truly say that we are alive
When everything I see in me is screaming
How can we truly say that we are alive
When everything I see in me is screaming otherwise?
It’s screaming otherwise
Cause five months have passed and taken with them every sense of warmth
Until my blood ran cold and life stood still
The hours have become irritations, and I find myself reduced to life’s imitation
Songtekstvertaling
De nacht kruipt door M ' n botten met een winterse kou.
mijn ruggengraat
Als koude handen over mijn huid
Vijf maanden zijn voorbij en nemen elk gevoel van warmte met zich mee
Totdat mijn bloed koud werd en het leven stil stond
En toch houd ik mijn adem in, de nachten tellen die ik met mijn hart in de hand heb gestaan
En toch houd ik mijn adem in, de nachten tellen.
Wachtend op stilte om me weer te breken
Kon je maar zien.
Zie het in mijn ogen hoeveel het betekent
Je aanraking, je glimlach
Naar een hart dat al lang weg is en in de nacht gegeven wordt, gaat wijd open en slikt elk gevoel in.
Omhels me met leegte.
De uren zijn ergerlijk geworden, en ik zie mezelf gereduceerd tot de imitatie van het leven.
Hoe kunnen we echt zeggen dat we leven?
Als alles wat ik in me zie, schreeuwt
Hoe kunnen we echt zeggen dat we leven?
Als alles wat ik in me zie, anders schreeuwt?
Anders schreeuwt het.
Want vijf maanden zijn voorbij en nemen elk gevoel van warmte met zich mee
Totdat mijn bloed koud werd en het leven stil stond
De uren zijn ergerlijk geworden, en ik zie mezelf gereduceerd tot de imitatie van het leven.