Parkway Drive — Alone songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Alone" van Parkway Drive.
Songteksten
Shifting light outlines my battered form*
Stranger to the world, alone in my abandonment.
A gaining army of white horses, stark warning before the icy front.
The deceiving calm betrays all signs of impeding change.
Evening tide what do you hide, damnation or salvation?
As my skin breaks the blackened surface, the cold is rising, yer all embracing.
Darkness, erase this lonesome place from my every existence.
An angry sky bares the signs, a distant violence yet to break.
The ocean’s travellers cry forth across the waves.
Lightning cracks across a vast horizon, reaching out its hands towards an unsuspecting shore.
No light to guide.
No ties, no ties to bind.
Evening Tide what do you hide?
To the years spent waiting on the winds of change, this is penance paid.
This is my penance paid, to the morning Sun, whose warmth never found this
young man’s face.
Shifting light outlines my battered form.
Stranger to the world.
Alone.
Evening tide, what do you hide? Lightning cracks across a vast horizon,
reaching out its hand towards an unsuspecting shore.
With a final effort I strike out across the swells, seeking only the answers,
maybe horizons hold.
Songtekstvertaling
Verschuivend licht schetst mijn gehavende vorm*
Vreemdeling van de wereld, alleen in mijn verlatenheid.
Een leger van witte paarden, een waarschuwing voor het ijskoude front.
De Bedriegende kalmte verraadt alle tekenen van belemmering van verandering.
Wat verberg je, verdoemenis of redding?
Als mijn huid het zwarte oppervlak breekt, stijgt de kou, jullie omhelzen elkaar.
Duisternis, wis deze eenzame plek uit mijn hele bestaan.
Een boze hemel bakt de tekenen, een ver geweld dat nog moet breken.
De reizigers van de oceaan huilen over de golven.
De bliksem scheurt over een uitgestrekte horizon... en reikt zijn handen uit naar een nietsvermoedende kust.
Geen licht om te leiden.
Geen banden, geen banden om te binden.
Wat verberg je?
Voor de jaren die besteed worden aan het wachten op de winden van verandering, is dit boetedoening betaald.
Dit is mijn boetedoening, betaald aan de ochtendzon, wiens warmte dit nooit gevonden heeft.
het gezicht van een jongeman.
Verschuivend licht schetst mijn gehavende vorm.
Vreemdeling van de wereld.
Alleen.
Avondtij, wat verberg je? De bliksem scheurt over een uitgestrekte horizon.,
hij stak zijn hand uit naar een nietsvermoedende kust.
Met een laatste inspanning sla ik uit over de golven, op zoek naar alleen de antwoorden,
misschien houden horizons stand.