Parenthetical Girls — Four Words songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Four Words" van Parenthetical Girls.
Songteksten
forgive me please but do repeat what youve said
while its fresh in your head
the way those consonants stretched (quick!)
before you forget
wait there thats it just
at the split of your lips
before your tongue gives to lisp
wearing that sweet sinful slip
spins a crippling ellipse
a swell of strings sing neath
the pleats of my dress
which speeds what beats neath my breast
until the song they suggest
taps traces of wet
what wake that shape did make conducting the way
they phrase this endless refrain
and for the next several days
im braced neath the waist
creased of these sheets
and half asleep it seems to speak through me the sweet symphony
might simply be the sound of space between
conceived of where we meet
might pure proximity then cease to restrict
that which exists of such bliss
where that it rings of all things
with strict consonance
bless we with breath lest we forget
what you said
to loose this noise in my head
for that in flesh unto death
might we seamlessly blend
and should i pass away
i pray a tape be lain upon my grave
and these sweet remains may play that melody
to say whats left between these knees at ease
Songtekstvertaling
vergeef me, maar herhaal wat je zei.
terwijl het vers in je hoofd zit
de manier waarop die medeklinkers zich uitstrekten (snel!)
voordat je het vergeet
wacht daar is het gewoon
bij de splitsing van je lippen
voordat je tong slist
dragen van die zoete zondige slip
draait een verlammende ellips
een golf van snaren zingen neath
de plooien van mijn jurk
wat sneller gaat dan mijn borst.
tot het lied dat ze voorstellen
kranen sporen van nat
wat deed die vorm leiden?
ze zeggen dit eindeloze refrein
en voor de komende dagen
onder de taille.
bevochtigd van deze vellen
en half slapend lijkt het door mij te spreken de zoete symfonie
misschien is het gewoon het geluid van ruimte tussen
bedacht waar we elkaar ontmoeten
zou pure nabijheid dan ophouden te beperken
dat wat bestaat van zulk geluk
waar het van alles gaat
met strikte consonantie
zegen ons met Adem, anders vergeten we het.
wat je zei
om dit geluid in mijn hoofd te verliezen
want dat in vlees tot de dood
kunnen we naadloos mengen
en moet ik sterven
ik bid dat er een tape op mijn graf ligt.
en deze zoete resten kunnen die melodie spelen
om te zeggen wat er over is tussen deze knieën op de plaats rust.