Paramaecium — Song of the Ancient songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Song of the Ancient" van Paramaecium.
Songteksten
The song I perceive as I wander through the woods through the
dim light of dawn, lilts as it? s carried on soft shifting winds
through the stillness of this early morn.
«Upon the hill, east of the woods, the old man stood rapt in thought; gazing, contemplative and lost in himself. His old hands,
fingers long and thin, but rugged, grasped the wooden staff. It was familiar in his hand; crooked yet strong. How many times?
How often had he before this stood on this very place, lost within
himself; rapt in reflection? A light breeze swelled about him
ruffling his hair and wisps of beard, grey with age and wisdom of years. He had seen much, experienced much and known friends
in the Hidden Lands. But that was before; before the Fall.
Glancing downward, a sea of activity, the forest teeming with life
and lives. But lives are merely a doorway wherethrough can be expressed the nature of the Ancient; the one who abides within
the Hidden Lands. The old man thinks 'I am become not what
was intended but through intent am become.' And so, in servitude
to human heart, he made forfeit that which was his; the intangible
for the tangible, the imperishable for the mortal.»
By now I am intoxicated by the surreality of the tale, viewing
myself in the old man, and at last it dawns and I realise the very
nature of mankind, and of myself, and I lay down to cry.
«In his youth, the Old man wielded the Garensword, but not now.
And yet, the legend holds that one day, Man shall wield the
two-edged blade once more to the conquest of nations and
strongholds and powers beyond this realm.»
I raise my eyes as the song comes to an end and a stranger
approaches as though she’s a friend. Extending her hand I accept
it and rise. Standing, she looks into my eyes. «De-nyl, we have a long way to go. There is so much, too much, that I have to show
you.»
«If the truth is what you seek, it is only with the Ancient whose
face is never seen. He remains within the Hidden Lands and may
only be reached with the Garensword in hand. Let us depart from
this place.»
I was relieved to learn that I would not be alone in my quest. For
that day, Destiny became my guide. I released my falcon, the bird
soaring high and free above the forest canopy. And yet there
remained within my heart the lingering memory of that tragic Fall;
the wretched nature of mankind and of myself. Am I who I think I am? Am I even alive?
Songtekstvertaling
Het lied dat ik waarneem als ik door het bos dwaal door het bos
licht van de dageraad? s op zachte schuivende winden
door de stilte van deze vroege ochtend.
"Op de heuvel, ten oosten van het bos, stond de Oude man rapt in gedachten; kijkend, beschouwend en verloren in zichzelf. Zijn oude handen,
vingers lang en dun,maar ruig, greep de houten staf. Het was bekend in zijn hand; krom maar sterk. Hoe vaak?
Hoe vaak had hij daarvoor op deze plek gestaan, verloren van binnen.
zichzelf, verkrachten in reflectie? Een lichte bries zwol om hem heen.
z ' n haar en baardwieren rufferen, grijs met leeftijd en wijsheid van jaren. Hij had veel gezien, veel ervaren en bekende vrienden.
in de verborgen landen. Maar dat was voor de val.
Kijk naar beneden, een zee van activiteit, het bos wemelt van het leven
en levens. Maar levens zijn slechts een doorgang waar doorheen kan worden uitgedrukt de aard van de oude; degene die leeft in
de verborgen landen. De Oude man denkt: 'Ik ben niet geworden wat
was bedoeld, maar door Intentie ben ik geworden.'En dus, in dienstbaarheid
aan het hart van de mens verbrak hij dat wat van hem was; de ontastbare
voor het tastbare, het onvergankelijke voor de sterveling.»
Ik ben nu bedwelmd door de surrealiteit van het verhaal.
ik in de Oude man, en eindelijk begint het te dagen en ik realiseer me
de aard van de mensheid, en van mezelf, en ik ga liggen om te huilen.
"In zijn jeugd gebruikte de Oude man het Garenswoord, maar niet nu.
En toch, de legende zegt dat op een dag, de mens zal hanteren de
tweesnijdend mes opnieuw naar de verovering van Naties en
bolwerken en krachten buiten dit rijk.»
Ik hef mijn ogen als het lied eindigt en een vreemde
benadert alsof ze een vriendin is. Steek haar hand uit.
het en opstaan. Staande, kijkt ze in mijn ogen. "De-nyl, we hebben nog een lange weg te gaan. Er is zoveel, teveel, dat ik moet laten zien
u.»
"Als de waarheid is wat je zoekt, dan is het alleen met de oude
gezicht is nooit gezien. Hij blijft in het verborgen land en mag
alleen te bereiken met het Garensword in de hand. Laten we vertrekken van
deze plek.»
Ik was opgelucht om te horen dat ik niet alleen zou zijn in mijn zoektocht. Voor
die dag werd het lot mijn gids. Ik liet mijn Valk, de vogel, vrij.
hoog en vrij zwevend boven het bladerdak van het bos. En toch daar
bleef in mijn hart de aanhoudende herinnering aan die tragische Val;
de ellendige aard van de mensheid en van mezelf. Ben ik wie ik denk dat ik ben? Leef ik nog?