Paramaecium — Gone Is My Former Resolve songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Gone Is My Former Resolve" van Paramaecium.
Songteksten
The dead who crave not life, I know not why they lie there
floating. They lie devoid of thought, bereft of life and drown in sorrow.
Sometimes they scream as life is deprived of them. Life is no dream and death holds no final end. We all must die.
Hacking away with the sword at the earth, at the mounds of soil,
I try to recover the dead but get naught for my toil. The corpses
lie around me in various states of decay and no matter how hard I try I can’t bring life to their day. Even by touch of the sword they
refuse to awaken. And I know they seek life not. And I know
they like to rot forever. Even their lives were of no worth if in their eyes they hate the truth even if it sets them free. Now is not
the time to revive. My mind revolts at this revelation. How can it be that they lie calmly in their graves, resisting life as it pulls at their heart strings; their cold eyes ever rejecting the truth?
I run with naught in mind but to leave that hateful place behind. I enter darkened earth where De-syr has waited for me from the
day of my birth. I cross the bridge of grace along a well worn
path to satiate my flesh within the one they call De-syr.
Sorrow, my contemplating. Loving hours passed, I spent my life
anticipating sorrow. Thy cold embracing felt like love back then
but now I know that I was tasting sorrow.
Songtekstvertaling
De doden die niet naar het leven snakken, ik weet niet waarom ze daar liggen.
drijvend. Ze liggen verstoken van gedachten, verstoken van leven en verdrinken in verdriet.
Soms schreeuwen ze als het leven van hen wordt beroofd. Het leven is geen droom en de dood houdt geen eind aan. We moeten allemaal sterven.
Weghakken met het zwaard op de aarde, op de bergen van aarde,
Ik probeer de doden terug te krijgen, maar krijg niets voor mijn zwoegen. Lijk
lig om me heen in verschillende staat van verval ... en hoe hard ik ook mijn best doe ... ik kan hun leven niet tot leven brengen. Zelfs door aanraking van het zwaard
weiger te ontwaken. En ik weet dat ze geen leven zoeken. En ik weet
ze rotten graag voor altijd weg. Zelfs hun leven heeft geen waarde als ze in hun ogen de waarheid haten, zelfs als het hen bevrijdt. Nu niet.
de tijd om te reanimeren. Mijn geest walgt van deze openbaring. Hoe kan het dat zij rustig in hun graven liggen, zich verzetten tegen het leven terwijl het aan hun hart klopt; hun koude ogen verwerpen de waarheid ooit?
Ik vlucht met niets anders dan die hatelijke plek achter me te laten. Ik ga de donkere aarde binnen waar De-syr op me heeft gewacht.
dag van mijn geboorte. Ik steek de brug van genade over langs een goed gedragen
pad om mijn vlees te verzadigen in degene die ze De-syr noemen.
Verdriet, mijn nadenken. Liefdevolle uren gingen voorbij, Ik bracht mijn leven door
anticiperen op verdriet. Uw koude omhelzing voelde toen als liefde
maar nu Weet ik dat ik verdriet proefde.