Paolo Vallesi — Tutti quelli che si perdono songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tutti quelli che si perdono" van Paolo Vallesi.
Songteksten
i visi sporchi da bambini
come una radio bassa parlano dei guai
sulle panchine dei giardini
hanno famiglie e amici ma non vanno più
nemmeno a lavorare con una croce addosso girano su e giù
senza né piangere o pregare soli.
Tutti quelli che si perdono
non hanno sogni non hanno età
nei giorni della vita aspettano
un treno che non arriverà
e intanto i mesi e gli anni passano
in questo inutile viavai
ma tutti quelli che si perdono
sono le stelle dei nevai.
Hanno la morte dentro l’anima però
sono i più vivi fra la gente
hanno paura delle piazze e dopo un po'
restano in casa quasi sempre
sono lontani anche se sono insieme a noi
ragazzi ormai già vecchi
ma se li guardi lo capisci prima o poi
che sono i tuoi fratelli nostri specchi.
Tutti quelli che si perdono
non hanno pace ne più città
come i bambini al buio cercano
la mano che li proteggerà
e intanto i giorni e gli anni passano
in questi misero viavai
ma tutti quelli che si perdono
in questo mondo
non si ritroveranno mai.
Ma c'è chi non ce la fa
scordati dalla storia muoiono
in questo inutile ronzio
ma tutti quelli che si perdono
nel cielo dell’amore
sono seduti accanto a Dio.
Songtekstvertaling
de vieze gezichten van kinderen
als een lage radio praat over problemen
op de banken van de tuinen
ze hebben familie en vrienden, maar ze gaan niet meer.
zelfs niet om te werken met een kruis op hen draaien op en neer
zonder te huilen of alleen te bidden.
Iedereen die verdwaalt
ze hebben geen dromen ze hebben geen leeftijd
in de dagen van het leven wachten ze
een trein die niet komt
en de maanden en de jaren gaan voorbij
in deze nutteloze reisde ik
maar al degenen die verdwalen
het zijn de sneeuwsterren.
Maar ze hebben de dood in de ziel.
zij zijn de meest levende onder de mensen.
ze zijn bang voor pleinen en na een tijdje
ze blijven bijna altijd in huis.
ze zijn ver weg, zelfs als ze bij ons zijn.
oude jongens
maar als je naar ze kijkt, begrijp je het vroeg of laat.
dat je broers onze spiegels zijn.
Iedereen die verdwaalt
ze hebben geen vrede en geen steden meer.
Hoe zoeken kinderen in het donker
de hand die hen zal beschermen.
en de dagen en de jaren gaan voorbij
in deze vrek reisde ik
maar al degenen die verdwalen
in deze wereld
ze zullen elkaar nooit meer zien.
Maar er zijn mensen die het niet halen.
vergeten door de geschiedenis sterven
in deze nutteloze bui
maar al degenen die verdwalen
in the sky of love
ze zitten naast God.