Panopticon — Living in the Valley of the Shadow of Death songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Living in the Valley of the Shadow of Death" van Panopticon.

Songteksten

Grasping in the dark cold hands
The voiceless phantom mythed in torn pages of a decomposing tome
The pages wither like burned flowers in a summer drought
They fall into dust
While questions arise in perpetual wanderlust…
Of unanswered questions and empty gestures
Mandrake saviors and eyes sewn shut
This living in fear
Fear of freedom
Fear of letting go… of things
The novice angel’s somber strings…
Golden gates and choirs of angels sing praises to a heavenly host who’s
overlooked in arrogance the true majesty of the world
There is no God in buildings
This divisive, cunning method of control
Ignorance. Oblivion. Ungratefulness and greed
Forever wanting more when the table buckles from building plates so over filled
with the beauty of this world
Death is my final gift
The leaves that fall nourish the soil with their decomposition and the oak will
feed from itself again…
And the world thrives
Relish the wilderness
There are no forests in your Heaven
There are no forests in your Heaven
There are no forests in your Heaven
There are no forests in your Heaven
Because Heaven is within

Songtekstvertaling

Grijpen in de donkere koude handen
De stemloze fantoom mythe in verscheurde pagina ' s van een ontbindend boek
De pagina ' s verwelken als verbrande bloemen in een zomer droogte
Ze vallen in stof.
Terwijl vragen ontstaan in eeuwige wanderlust…
Van onbeantwoorde vragen en lege gebaren
Mandrake verlossers en ogen dichtgenaaid
Dit leven in angst
Angst voor vrijheid
Angst om dingen los te laten.
De novice angel ' s sombere snaren…
Gouden poorten en koren van engelen zingen lof voor een hemelse gastheer die
over het hoofd gezien in arrogantie de ware Majesteit van de wereld
Er is geen God in gebouwen.
Deze verdeelde, sluwe manier van controle
Onwetendheid. Vergetelheid. Ondankbaarheid en hebzucht
Voor altijd meer willen als de tafel gespen van het bouwen van borden zo over gevuld
met de schoonheid van deze wereld
De dood is mijn laatste geschenk.
De bladeren die vallen voeden de grond met hun ontbinding en de eik zal
zich opnieuw van zichzelf voeden…
En de wereld gedijt
Geniet van de wildernis
Er zijn geen bossen in jullie hemel.
Er zijn geen bossen in jullie hemel.
Er zijn geen bossen in jullie hemel.
Er zijn geen bossen in jullie hemel.
Omdat de hemel binnenin zit.