Pan Morigan — The Exile songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Exile" van Pan Morigan.
Songteksten
Farewell, farewell dear home of mine, since i must part from you
and yet, and yet, i hesitate to speak my last adieu
i do not say adieu, a stor, i do not say adieu
for though i sail the deep blue sea. i still remember you
Oh, stormy are the ocean ways, and deep with wild unrest
but wilder is the surging grief that rips me from my rest
and murmurs in my vacant heart, cold on these wild seas
and i wonder if my island shores will still remember me
I wander on my lonely way, and bitter is my road
i wish somehow i could go home, if fate would have it so
alone i seek the lonely ways, across the lonesome world
small wonder that the coils of grief around my heart are curled
No mate i knew, no child was mine, no lover do i mourn
the fullness of my love was yours, nor did i seek return
and where now can i find repose, far from the land i mourn
companion to a haunted heart that hungers to return
Songtekstvertaling
Vaarwel, vaarwel lief huis van mij, want ik moet van jou scheiden.
en toch, en toch, aarzel ik om mijn laatste adieu te spreken.
Ik zeg geen adieu, a stor, Ik zeg geen adieu.
want hoewel ik de diepblauwe zee bevaar. ik herinner me jou nog.
Oh, stormy zijn de oceaanwegen, en diep met wilde onrust
maar wilder is het rouw dat me van mijn rust rukt.
en mompelt in mijn leeg hart, koud op deze wilde zeeën
en ik vraag me af of mijn eiland shores me nog zal herinneren.
Ik dwaal op mijn eenzame weg, en bitter is mijn weg
ik wou dat ik naar huis kon, als het lot het zo zou hebben.
alleen zoek ik de eenzame wegen, over de eenzame wereld
geen wonder dat de rollen van verdriet om mijn hart gekruld zijn.
Geen vriend die ik kende, geen kind was van mij, geen minnaar treur ik
de volheid van mijn liefde was van jou, noch zocht ik terug
en waar kan ik nu rust vinden, ver van het land waar ik rouw
metgezel van een achtervolgd hart dat hunkert naar de terugkeer