Pan Morigan — Greenfields of Amerikay songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Greenfields of Amerikay" van Pan Morigan.
Songteksten
This version of greenfields evolved from my early hearing of the recording by
the innovative irish hand, planxty, my study of the paddy tunney version,
and 15 years of singing the ballad in many moods. like all great songs,
this one takes on a life of its own in every singer’s mouth. i found the first
line of this version in the new york city public library.
For my father, who emigrated from canada
Farewell to the groves of the sweet county antrim
farewell to the people of old ireland all round
may their hearts be as merry as ever i would wish them
when far away on the ocean i’m bound
Oh my mother is old and my father is failing
to leave their own country it grieves their hearts so
ah the tears in great drops down their cheeks they are rolling
to think they must die, upon a foreign shore
But what matter to me where my bones may be buried
if in peace and contentment i can spend my life
oh the green fields of canada, they daily are looming
it’s there i’ll put an end to my misery and strife
The sheep run unsheared, and the land’s gone to rushes
the handyman’s gone and the winders of creels
away 'cross the ocean, good journeymen tailors
and fiddlers that flail out the old mountain reels
But i mind the time when old ireland was flourishing
when lots of her tradesmen could work for good pay
but soon so many factories had crossed the atlantic
it’s now we must follow to arnerikay
Songtekstvertaling
Deze versie van greenfields evolueerde van mijn vroege horen van de opname door
de innovatieve Ierse hand, planxty, mijn studie van de paddy tunney versie,
en 15 jaar van het zingen van de ballade in vele stemmingen. zoals alle grote liedjes,
deze neemt een eigen leven in de mond van elke zanger. ik vond de eerste
lijn van deze versie in de New york city openbare bibliotheek.
Voor mijn vader, die uit canada emigreerde
Vaarwel aan de groves van de zoete provincie antrim
vaarwel aan het volk van het oude Ierland overal
moge hun hart zo vrolijk zijn als altijd Ik zou ze willen
wanneer ver weg op de oceaan ben ik gebonden
Oh mijn moeder is oud en mijn vader faalt
om hun eigen land te verlaten rouwt hun hart zo
Ah de tranen in grote druppels op hun wangen ze rollen
om te denken dat ze moeten sterven, op een vreemde kust
Maar wat maakt het uit waar mijn botten begraven kunnen worden?
als ik in vrede en tevredenheid mijn leven kan doorbrengen
Oh de groene velden van canada, ze komen dagelijks
daar zal ik een einde maken aan mijn ellende en strijd.
De schapen rennen ongezien, en het land is weg om te rennen.
de klusjesman is weg en de makers van creels
weg over de oceaan, goede kleermakers
en fiddlers die de oude berg rollen uit fladderen
Maar ik denk aan de tijd toen het oude Ierland bloeide.
toen veel van haar handelaars konden werken voor goed loon.
maar al snel waren er zoveel fabrieken de Atlantische Oceaan overgestoken.
nu moeten we arnerikay volgen.