Pamela Morgan — A Barque in the Harbour songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Barque in the Harbour" van Pamela Morgan.
Songteksten
From a barque in the harbour, I went roving onshore
Went into an alehouse where I’d never been before
'Twas there I sat gambling and enjoying my glass
When who chanced to sit by me but a young Spanish
lass
She sat down beside me, kept squeezing my hand
«Young man you’re a stranger, not belong to this land
Won’t you roam, jolly sailor, won’t you roam along
with me To some silent valley, where no-one can see»
'Twas then I consented, 'long with her to roam
She lived by herself in a neat little home
She was brisque, stout and jolly, and her age scarce
And the name of that Spaniard, I think 'twere Irene
It was early next morning, our vessel set sail
And down by the seaside lovely Irene she came
And with her pocket-handkerchief, she kept drying her
eyes
«Don't you leave me jolly sailor», were the words
Irene cried
«I will bid you adieu, love, on a fine summer’s
breeze
But don’t you forget me when you’re crossing the seas
And when you reaches port safe in your own
Newfoundland
You think on that young Spaniard, kept squeezing your
hand
And when you are married, and enjoying your bride,
You think on that young Spaniard, lay down by your
side"
Songtekstvertaling
Vanuit een barque in de haven, ging ik aan wal zwerven.
Ging in een alehouse waar ik nog nooit eerder was geweest.
Daar zat ik te gokken en te genieten van mijn glas.
Toen wie naast me kwam zitten maar een jonge Spanjaard
meid
Ze ging naast me zitten, bleef in mijn hand knijpen.
"Jongeman, je bent een vreemde, niet van dit land.
Wil je niet zwerven, jolly sailor, wil je niet mee zwerven
met mij naar een stille vallei, waar niemand kan zien»
'Het was toen dat ik toestemde,' lang met haar om te zwerven
Ze woonde alleen in een leuk huisje.
Ze was brisk, stout en vrolijk, en haar leeftijd schaars
En de naam van die Spanjaard, ik denk dat het Irene was.
Het was de volgende ochtend vroeg, ons schip zeilde.
En bij de kust, de lieftallige Irene, kwam ze.
En met haar zakdoek bleef ze haar drogen.
oog
"Laat me niet alleen, jolly sailor", waren de woorden
Irene huilde.
"Ik zal je adieu zeggen, schat, op een mooie zomer
wind
Maar vergeet me niet als je de zee oversteekt.
En als je de haven veilig bereikt in je eigen
Newfoundland
Denk je aan die jonge Spanjaard, bleef je knijpen
hand
En als je getrouwd bent en geniet van je bruid,
Denk je aan die jonge Spanjaard, ga liggen bij je
kant"