Pain Of Salvation — Plains Of Dawn songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Plains Of Dawn" van Pain Of Salvation.
Songteksten
«I'm here now, by your side"Sheltered from the cold, a soldier guards a boy.
Clocks are cutting as times pass by their pain
(bringing release through the book on his knees)
(keep trying, keep trying, keep dying inside)
«Hush now little child, it’s time to say goodnight.
Find rest in my lullaby this night
I’ll still be here when the nightmists draw near»
(blind figures controlling his life)
(keep falling, keep falling, keep falling down now)
«Have faith my son — reach for my hand and I’ll walk with you till the sun
goes down. Follow me now, we will meet again in your land.
(have faith my son) Now I’ll lead you home.»
Opening stillness, reaching through illness. They walk in nightmist.
«Now, we meet again. I’m so close to you now. Again we laugh.»
Where shallow waters reach for unknown mystic shores
they gaze at the horizon and smile
«Behold my son — reach for the vision that fills your mind, just let go and
run. Follow the path that was meant for you long ago. (behold my son) And
cross the plains of dawn.»
Wordless questions, tearful confessions.
They meet at last now, when it is time to go separate ways
(fading pages) They have touched through ages.
«Remember me my son, it’s time to say… goodbye.
I’ll free you from your prison — now go!
You’re free now, the wave meets the shore!»
(keep running, keep running, keep running home kid)
(winning a war made him lose evermore)
«Farewell my son — the tubes that were straining you to a death within life
are gone. Wait for us, I and your mother will cherish you my son. I cry as
I’m watching you run across plains of dawn.»
…and so through that evening a soldier is leaving his son once again
and a war has been lost…
Forlorn he is reeling, unmendably kneeling.
But fate leaves no choice: now he must close the book!
Songtekstvertaling
"Ik ben nu hier, aan uw zijde, beschermd tegen de kou, een soldaat bewaakt een jongen.
Klokken snijden als de tijden voorbij gaan.
(brengen release door het Boek op zijn knieën)
(blijf proberen, blijf proberen, blijf sterven van binnen)
"Stil nu, klein kind, het is tijd om welterusten te zeggen.
Rust in mijn slaapliedje deze nacht
Ik zal hier nog zijn als de nachtmisten in de buurt komen.»
(blinde figuren die zijn leven beheersen)
(blijf vallen, blijf vallen, blijf vallen nu)
"Heb vertrouwen mijn zoon-reik naar mijn hand en ik loop met je mee tot de zon
dalen. Volg me nu, we zullen elkaar weer ontmoeten in jouw land.
nu zal ik je naar huis leiden.»
Openingen van stilte, reiken door ziekte. Ze lopen in nightmist.
"Nu ontmoeten we elkaar weer. Ik ben nu zo dicht bij je. Opnieuw lachen we.»
Waar ondiepe wateren reiken naar onbekende mystieke kusten
ze staren naar de horizon en lachen
"Aanschouw mijn zoon-reik naar het visioen dat je geest vult, laat los en
uitvoeren. Volg het pad dat lang geleden voor jou bedoeld was. en
steek de vlakten van de dageraad over.»
Woordloze vragen, tranen van bekentenissen.
Ze ontmoeten elkaar nu eindelijk, wanneer het tijd is om verschillende wegen te gaan.
ze zijn door eeuwen heen geraakt.
"Denk aan mij, mijn zoon, het is tijd om afscheid te nemen.
Ik bevrijd je uit je gevangenis. ga nu.
Je bent nu vrij, de Golf ontmoet de kust!»
(blijf rennen, blijf rennen, ren naar huis jongen)
(het winnen van een oorlog zorgde ervoor dat hij voor altijd verloor)
"Vaarwel mijn zoon - de buizen die je tot een dood in het leven strekten
zijn weg. Wacht op ons, IK en je moeder zullen je koesteren mijn zoon. Ik huil als
Ik zie je door de dageraadsvlaktes rennen.»
... en dus tot die avond verlaat een soldaat zijn zoon weer.
en er is een oorlog verloren.…
Verloren zit hij te knielen.
Maar het lot laat geen keuze: nu moet hij het boek sluiten!