Pagan Altar — The Sorcerer songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Sorcerer" van Pagan Altar.

Songteksten

Darkness like a cloak of saffron velvet surrounds him
Stark trees of stone support the moon and stop the sky from falling in around
him.
He stands upon his mountain throne
his arms held high he’s all-alone.
Ashen face turned towards the sky
His eyes reflect a tormented soul
Endless years have took their toll
His mind too troubled to let him die.
Lightning, swift and dazzling as it flashes silhouettes him
A gnarled old man of ageless time his bony fingers draw his cloak around him
He slowly bends his weary frame
Picks up his lamp adjusts its flame
Secrets of the night to unfurl
He walks away with laden tread
Slowly turning his grey old head
Briefly looking back at the world.
Visions of the ages that have passed fly before him
Memories of kings and queens, long since dead their ghostly forms surround him
But soon these figures start to fade
They’re only dreams an old man made
A wish that is borne of despair
There is no one left to take their place
No Arthur now to save our face
No leaders who seem as if they care
Oh where are we going to?
What is there left for me and you?

Songtekstvertaling

Duisternis als een mantel van saffraan fluweel omringt hem
Stark bomen van steen ondersteunen de maan en voorkomen dat de hemel in de buurt valt
hij.
Hij staat op zijn bergtroon
hij hield zijn armen hoog, hij is helemaal alleen.
Ashen face draaide zich naar de hemel
Zijn ogen reflecteren een gekwelde ziel
Eindeloze jaren hebben hun tol geëist.
Zijn geest is te onrustig om hem te laten sterven.
Bliksem, snel en oogverblindend als hij flitst.
Een knagende Oude man van tijdloze tijd zijn knokige vingers trekken zijn mantel om hem heen
Hij buigt langzaam zijn vermoeide lichaam
Pakt z 'n lamp en past z' n vlam aan.
Geheimen van de nacht om te ontvouwen
Hij loopt weg met een volbeladen loop.
Langzaam zijn grijze oude hoofd draaien
Even terugkijkend op de wereld.
Visioenen van de eeuwen die voorbij zijn, vliegen voor hem.
Herinneringen aan koningen en koninginnen, lang geleden dat hun spookachtige vormen hem omringen.
Maar binnenkort beginnen deze cijfers te vervagen.
Het zijn maar dromen van een oude man
Een wens die wordt gedragen door wanhoop
Er is niemand meer om hun plaats in te nemen.
Geen Arthur nu om ons gezicht te redden
Geen leiders die lijken te geven om
Waar gaan we heen?
Wat is er nog over voor jou en mij?