Pacifico — Un Solo Tempo songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un Solo Tempo" van Pacifico.

Songteksten

Mamma mia, dimmi perché sono qui
e sono così piccolo,
del mondo ho solo un angolo
di nuvole e di cielo
lontano e poi non volo
e quando resto solo
ho gli occhi asciutti e limpidi
che il vento ha fatto rossi,
e il peso dei miei passi non sembra più leggero
Mamma mia, dimmi che ci faccio qui
seduto in mezzo a un prato
e intorno solo un tremito di stelle,
milioni di fiammelle
brillate all’improvviso,
dal limite visibile traspare il paradiso.
E rotta per le navi.
E traccia del destino.
Dimmelo, così almeno capirò
che abbiamo un solo tempo
che è come un fiume lento e lento scende a mare,
e in piena accelerare con foga e agitazione,
lasciando indietro danni e confusione
Dimmelo e finalmente capirò
che abbiamo un solo tempo
che a volte è lento e a volte è svelto come un treno
lanciato senza freno che salta ogni stazione,
lasciando indietro folla e confusione
Mamma mia, vedi sono ancora qui
e sono così piccolo
e il mondo è solo un angolo di nuvole e di cielo
sereno e poi volo,
che importa se son solo,
ho gli occhi aperti e limpidi
che il vento ha fatto rossi,
e il senso dei miei passi
che non sanno tornare

Songtekstvertaling

Mamma mia, vertel me waarom ik hier ben.
en ik ben zo klein,
van de wereld heb ik maar een hoek
van wolken en lucht
ver en dan vlieg ik niet
en als ik alleen ben
mijn ogen zijn droog en helder
dat de wind Roden maakte,
en het gewicht van mijn stappen lijkt niet lichter
Mamma mia, vertel me wat ik hier doe.
zittend in het midden van een weide
en rond slechts een trilling van sterren,
miljoenen vlammen
plotseling schijnen,
van de zichtbare grens schijnt het paradijs.
En koers naar Schepen.
En sporen van het lot.
Vertel het me, dan begrijp ik het tenminste.
dat we maar één keer hebben
dat is als een langzame en langzame rivier gaat naar de zee,
en in volle versnelling met woede en agitatie,
schade aan de rug en verwarring
Vertel het me En Ik zal het eindelijk begrijpen.
dat we maar één keer hebben
die soms langzaam en soms snel als een trein
gelanceerd zonder rem te springen elk station,
het verlaten van menigte en verwarring
Mamma mia, ik ben er nog.
en ik ben zo klein
en de wereld is slechts een hoek van wolken en lucht
sereen en dan vliegen,
wat maakt het uit als ze alleen zijn?,
mijn ogen zijn open en helder
dat de wind Roden maakte,
en de Betekenis van mijn stappen
die niet terug kan komen