P.O.S — Been Afraid songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Been Afraid" van P.O.S.
Songteksten
Yeah, million-dollar baby girl in the lower middle class
With a Maglite right beneath her pillow
And no, she’s never been a boxer by choice
She’s known to act oak, he’ll never catch her a willow, nuh
She the calm type, you see the small scars
Creeping down her arm, peeking from her rolled sleeves, right?
She keeps him weak in the knees but she out stay out of sight
And when that school bell rings, it’s goodnight
Or might as well be, he never sees her around
But he looks, for weeks now he’s been maybe tomorrow
But he’s shook, he sees them bruises and he needs to please her
Plus he don’t wanna go home either, gives her a look
They pass, copies down a poem from a schoolbook
Gives it to her after hesitation, whoops his ass
She took it fast, lost like all sensation in her hands
Then braces herself gracefully, sturdy where she stands
On some humble mumbling, pass the words, fumbling
Nothing discouraging, just nerves, drumming up the courage
Something bout skylines or bike rides or riverbeds
Something, something that he read
It caught her right beneath the armor
Cauterized thought of any blunt forced trauma
Ain’t no way that he could harm her
When the curse leave a shell like a snake with fresh scales
Some people seem to call that home, but some souls roam
Keep riding till the cycle is broke
We don’t got to go through nothing alone
She’s in the weather, the whole storm
Hugging on her prince, his hands to skin warm
Quick out the door, no note, no forlorn
Cause all they heard was «Papa don’t hit me no more»
But they couldn’t seem to keep the swelling down
How they regretting ever letting out this third child born
But things are getting better now, yeah cozy sweater now
With her thumbs through the holes in her sleeves worn down
And the boy similar, noise minimal, toy criminal
Joy simple when someone’s found it in you
Somehow it boost the individual, that bluish hue is mutual
They make love gently, so aware of each other’s bruises
And sorta scared they can lose this
Trust, bury the blues somewhere it won’t bear roots
But is this boy where the truth is?
She’s spooked, see fruit never seem to fall far from the useless
Branch that it’s attached to And quacks say if he’s beat up, he’s bound to smack you
She’s down to step back now, if he ever got loud
She couldn’t be proud of whatever she might do But it’s the first time she ever felt touch
That didn’t bring her to hush like something was being done to her
That unscrews her, she loosens with the booze
Her hinge can stay bent addressing her dude’s wounds
Regressing to bedrooms where fools ignored don’t
He’s not one of them tools that screws, nuts and bolts
And she know that… and she know that
But she holds back and she hope that he see the way she flinch
Cause it’s knee-jerk to brace for attack
Even if he’s only rubbing her back
I mean, and even if it’s like the deck has been stacked
It’s not an act, he’s been loving her back (hold your heart up)
Never raise your hand, he says that with a grownup’s voice
I’m yours now, just like a child
Please don’t be scared now, it clicks
A piece finally fits, I love you
They said that with their lips
Never raise your hand, he says that with a grownup’s voice
I’m yours now, just like a child
Please don’t be scared now, it clicks
A piece finally fits, I love you
Songtekstvertaling
Ja, een miljoen dollar baby meisje in de lagere middenklasse
Met een Magliet onder haar kussen.
En nee, ze is nog nooit uit vrije wil bokser geweest.
Ze is bekend als eik, hij zal haar nooit een wilg vangen, nuh.
Zij is het kalme type, je ziet de kleine littekens
Ze sluipt in haar arm, gluurt uit haar opgerolde mouwen, toch?
Ze houdt hem zwak in de knieën, maar ze blijft uit het zicht.
En als die schoolbel gaat, is het welterusten.
Of net zo goed, hij ziet haar nooit in de buurt.
Maar hij kijkt, al weken is hij misschien morgen
Maar hij is geschrokken, hij ziet die blauwe plekken en hij moet haar behagen.
En hij wil ook niet naar huis, geeft haar een blik
Ze passen, kopiëren een gedicht uit een schoolboek
Geeft het aan haar na aarzeling, slaat hem in elkaar
Ze nam het snel op, verloor zoals alle sensatie in haar handen.
Dan braces zichzelf gracieus, stevig waar ze staat
Op een nederig gemompel, geef de woorden door, rommelend
Niets ontmoedigend, gewoon zenuwen, trommelen de moed
Iets over skylines of fietstochten of rivierbeddingen
Iets, iets dat hij gelezen heeft.
Het ving haar recht onder het harnas.
Dichtgeschroeide gedachte aan een stomp geforceerd trauma.
Hij kan haar geen kwaad doen.
Wanneer de vloek een omhulsel achterlaat als een slang met verse schalen.
Sommige mensen noemen dat thuis, maar sommige zielen zwerven rond.
Blijf rijden tot de cyclus gebroken is.
We hoeven niet door niets alleen te gaan.
Ze is in het weer, de hele storm
Knuffelend op haar prins, zijn handen om warm te villen
Snel de deur uit, geen briefje, geen verloren.
Want alles wat ze hoorden was "Papa sla me niet meer»
Maar ze konden de zwelling niet verminderen.
Hoe ze spijt hebben dat ze dit derde kind hebben vrijgelaten.
Maar de dingen worden nu beter, Ja gezellige trui nu
Met haar duimen door de gaten in haar mouwen Versleten
En de jongen vergelijkbaar, geluid minimaal, speelgoedcrimineel
Joy simple als iemand het in je heeft gevonden.
Op de een of andere manier versterkt het het individu, dat blauwachtige tint is wederzijds
Ze vrijen zachtjes, zo bewust van elkaars blauwe plekken.
En ik ben bang dat ze dit kunnen verliezen.
Trust, bury the blues somewhere it won ' t bear roots
Maar is deze jongen waar de waarheid is?
Ze is geschrokken, zie dat fruit nooit ver lijkt te vallen van de nutteloze
Branch waar het aan vastzit en kwakzalvers zeggen dat als hij in elkaar geslagen wordt, hij je zeker zal slaan.
Ze doet nu een stap terug, als hij ooit luidruchtig werd.
Ze kon niet trots zijn op wat ze ook zou doen, maar het is de eerste keer dat ze zich ooit aangeraakt voelde.
Dat bracht haar niet tot zwijgen alsof er iets met haar werd gedaan.
Dat maakt haar los, ze wordt losser met de drank.
Haar scharnier kan gebogen blijven om de wonden van haar man aan te spreken.
Terug naar slaapkamers waar dwazen genegeerd worden niet
Hij is niet zo ' n gereedschap dat schroeven, moeren en bouten maakt.
En ze weet dat... en ze weet dat
Maar ze houdt zich in en ze hoopt dat hij ziet hoe ze terugdeinst.
Want het is een eikel om je voor te bereiden op een aanval.
Zelfs al wrijft hij haar alleen maar in haar rug.
Ik bedoel, en zelfs als het is alsof het dek is opgestapeld
Het is geen act, hij houdt van haar rug.)
Steek nooit je hand op, hij zegt dat met de stem van een VOLWASSENE
Ik ben nu van jou, net als een kind.
Wees niet bang, het klikt.
Een stuk past eindelijk, Ik hou van je
Dat zeiden ze met hun lippen.
Steek nooit je hand op, hij zegt dat met de stem van een VOLWASSENE
Ik ben nu van jou, net als een kind.
Wees niet bang, het klikt.
Een stuk past eindelijk, Ik hou van je