Oxxxymiron — Башня из слоновой кости songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Башня из слоновой кости" van Oxxxymiron.
Songteksten
По асфальту, мимо цемента.
Избегая зевак под аплодисменты.
Обитатели спальных аррондисманов.
Социального дна, классы нац. элементов.
Мимо зданий муниципального центра.
И статуи вице-мэра, насвистывая концерты.
Я спускаюсь беспрецедентно оправдан.
И лицемерно помилованный тридцатилетний.
Бля, меня явно любит Вселенная.
Не знай меня все, я вряд ли бы уцелел там.
Но, видимо, мэру надо улицы бедным продать.
Было милосердие то, правосудие, щедрость - хер знает.
Я живой, спасибо фортуне.
И балансирую через пропасти на ходулях.
Иду сутулясь и подпрыгиваю сквозь судьбы и бури к неуловимой Ultima Thule.
Я думал, время вышло, вымя выдоено.
На дороге рытвины и выбоины, валуны и глыбы.
На моей тропе меж мира, войны.
Одни считают, что я сильно хитровыебанный.
Другие видят во мне наивный мир игр и книг.
Ты пойми: я - гибрид, я вырос и таким, и таким.
Я не был задуман для света софитов, интриг.
И адреналина, выбор линии судьбы не хитрит.
Я просто годами писал и смотрел в окно.
Зачёркивал, стирал, неустанно толстел блокнот.
Хрупкие миры распадались во тьме на столп.
Покуда мёртвые кумиры взирали со стен во двор.
Я был один, мироздание по краю вело.
Теперь из каждого киоска смотрит моё ебло.
Но что изменилось? Ничего внутри, а с виду zero
Ведь закрутили в узелок сильные мира сего.
До того, что стресс, кипиш, бег, квиддич.
Раньше я думал, что в тридцать лет - финиш.
Но я здесь, видишь? Глен, видь их.
Они коксились, сдулись.
Хули ты не сгинешь?
Они что-то просят и портят воздух и нервы.
Судмедэксперт то ли кровь, то ли сперму.
Суки руку и сердце, издателям букера - сделки.
Читателям - чучела в клетке.
Эй, я видел цирк ваш с виселицы.
Забудьте Сунь-цзы и Лао-цзы.
Ведь в этом цирке лишь два пути: суицид или стоицизм.
И если выбрал не суицид, тогда терпи, хватит ныть, дай во всю идти.
И да, мы ссым, каждый ссыт, страх и солипсизм.
Но на зло миру мы взлетим среди суеты.
Мой город вне времени, вне территории, племени, рода и империи.
Троя, Помпеи, Рим...
Мой город - морок, эпидемия, что во тьме видит Бедуин.
Мой город на горе руин.
Мой город - лабиринт, где по нему слепой и неумелый гид.
И мой город не верит им.
Его правление внутри, но не под горой и не в мэрии.
Я - стоик, будто Луций Сенека.
Спускаюсь от палаццо элиты к улицам Гетто.
Раз уцелел, то надо жить и глубже дышать.
И Девочка Пиздец ушла, предав, но я переживу и это.
Ты ответь на такой вопрос мне: может ли творец жить в башне слоновой кости?
Вхожем быть дворец или яро против вельмож, или сохранять свой нейтралитет.
Songtekstvertaling
Op de stoep, voorbij het cement.
Het vermijden van toeschouwers op applaus.
De bewoners van de slaap arrondisment.
Sociale bodem, klassen van nationale elementen.
Voorbij de gebouwen van het gemeentelijk centrum.
En beelden van de Vice-burgemeester, fluitende concerten.
Ik ga naar beneden zonder weerga.
En een hypocriet vergeven 30-jarige.
Het universum houdt duidelijk van me.
Als iedereen me niet kende, had ik het daar niet overleefd.
Maar blijkbaar moet de burgemeester de straten aan de armen verkopen.
Was mercy de, gerechtigheid, vrijgevigheid-dick weet het.
Ik leef nog, dankzij fortune.
En ik balanceer over de afgrond op stelten.
Ik ga slungelend door het noodlot en stormen naar de ongrijpbare Ultima Thule.
Ik dacht dat de tijd om was, de uier was gemolken.
Er zijn kuilen en kuilen, keien en keien op de weg.
Op mijn pad tussen vrede en oorlog.
Sommige mensen denken dat ik slim ben.
Anderen zien me als een naïeve wereld van spelletjes en boeken.
Je moet begrijpen: ik ben een hybride, ik ben zo opgegroeid en zo.
Ik was niet bedoeld voor spotlight, intriges.
En adrenaline, de lijn van het lot kiezen is niet lastig.
Ik heb jaren geschreven en uit het raam gekeken.
Hij heeft zijn boekje doorgestreept, gewist en onvermoeibaar verdikt.
Fragiele werelden uiteengevallen in een pilaar in de duisternis.
Terwijl de dode idolen van de muren naar de binnenplaats keken.
Ik was alleen, het universum leidde langs de rand.
Nu kijkt mijn lul van elke kiosk.
Maar wat is er veranderd? Niets binnenin, maar niets in uiterlijk.
De machtigen van deze wereld hebben het tenslotte in een knoop veranderd.
Tot het punt dat stress, kipish, rennen, Quidditch.
Ik dacht altijd dat op 30-jarige leeftijd-de finishlijn.
Maar ik ben hier, zie je? Glen, zie ze.
Ze dronken, leeggelopen.
Wat ga je verdomme doen?
Ze vragen om iets en bederven de lucht en zenuwen.
De lijkschouwer, of het bloed, of het sperma.
Bitches hand and heart, Booker publishers-deals.
Lezers-opgezette dieren in een kooi.
Ik zag je circus van de galg.
Vergeet sun Tzu en Lao Tzu.
Er zijn immers maar twee manieren in dit circus: zelfmoord of stoïcisme.
En als je niet voor zelfmoord koos, wees dan geduldig, stop met zeuren, laat het op volle snelheid gaan.
En ja, we pissen, elke pis, angst en solipsisme.
Maar voor het kwaad van de wereld, zullen we vertrekken in het midden van de drukte.
Mijn stad buiten de tijd, buiten het gebied, stam, clan en rijk.
Troje, Pompeii, Rome...
Mijn stad is een Morok, een epidemie die de bedoeïenen in het donker zien.
Mijn stad ligt op een berg ruïnes.
Mijn stad is een doolhof met een blinde en onbekwame gids.
En mijn stad gelooft ze niet.
Zijn bord is binnen, maar niet onder de berg of in het stadhuis.
Ik ben stoïcijns, net als Lucius Seneca.
Ik loop van het elite Palazzo naar de straten van het getto.
Als je het overleeft, moet je dieper leven en ademen.
En het meisje ging weg, verraadde, maar ik zal dit overleven.
U beantwoordt deze vraag aan mij: kan de Schepper in een ivoren toren leven?
We betreden het paleis of sterk tegen de edelen, of handhaven hun neutraliteit.