Oxiplegatz — First Contact - Conflict songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "First Contact - Conflict" van Oxiplegatz.
Songteksten
The outermost darklands — tomorrows frontier.
Worlds and worlds — their destiny lies to be conquered…
The vast gulf of starscapes — the limitless reach,
what profits for man, what futures are destined to be?
Immense decay, the world a ravaged place,
decreed by fate, now abandoned.
The sun casting its wan light across the forlorn world,
a fathomless color the heavens.
Now brittle and torn, the wreckage of nature,
the rat and the cockroach prevails.
Immemorial mountains worn down to shallow hills,
dead seas whisper tales of ancient glory,
when shimmering cities reached to the sky — and perished…
Few traces of life, the desert devouring the land.
Neither stone upon stone, nor flesh upon bone,
the marrow of Earth has been eaten by man.
Order of silence, wan, maroon dawn,
vast mausoleum, burialground.
…as shimmering spaceships reached to the sky — and vanished.
A long way to travel, Aquila and beyond,
deep into the realms of unknown, mankind is finally breaking its bonds.
Migration and conquest — leave the old Earth behind,
make war to the universe — new races and gods
to curb and subalter.
Forward, Mankind — out and away.
Starborn nemesis — the future our prey.
War, conquest — out and away.
Worlds and empires — subjugate our destiny.
Order of silence…
Life has moved on to another world, Aquila and beyond.
Life has moved on…
(function ();
document.write ('
Songtekstvertaling
De buitenste darklands-tomorrows grens.
Werelden en werelden — hun lot ligt te veroveren…
De uitgestrekte golf van sterrenbeelden - het grenzeloze bereik,
welke winst voor de mens, welke toekomst is voorbestemd?
Immense verval, de wereld een verwoeste plek,
verordend door het lot, nu verlaten.
De zon werpt zijn licht over de verloren wereld,
een vaderloze kleur van de hemel.
Nu broos en verscheurd, het wrak van de natuur,
de rat en de kakkerlak overheersen.
Onheuglijke bergen afgesleten naar ondiepe heuvels,
dode zeeën fluisteren verhalen van oude glorie,
toen de glinsterende steden de hemel bereikten en stierven…
Weinig sporen van leven, de woestijn verslindt het land.
Noch steen op steen, noch vlees op been.,
het merg van de aarde is opgegeten door de mens.
Stilte, wan, kastanjebruine dageraad,
uitgestrekte mausoleum, burialground.
... toen glinsterende ruimteschepen naar de hemel reikten en verdwenen.
Een lange reis, Aquila en verder,
diep in de gebieden van het onbekende breekt de mensheid eindelijk haar banden.
Migratie en verovering-laat de Oude Aarde achter,
oorlog voeren met het universum - nieuwe rassen en goden
op stoeprand en subalter.
Voorwaarts, mensheid-uit en weg.
Starborn nemesis - de toekomst onze prooi.
Oorlog, verovering en weg.
Werelden en rijken onderwerpen ons lot.
Stilte.…
Het leven is verder gegaan naar een andere wereld, Aquila en verder.
Het leven is verder gegaan.…
(functie ();
document.schrijven ('