Ottodix — La francese songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La francese" van Ottodix.
Songteksten
Viene sempre quaggiù, dagli Champs Elisées,
una ragazza in bicicletta
lungo la Senna.
mentre l’alito di marzo
sonnolento scalda già
la sua gonna controvento
gonfia la vela.
E sulla nostra tela disegnavamo lei,
avvolta di mistero, che portava gli alisei.
Forse la notte non è
una donna cosìfragile, forse sarà
una luna che rivela la buia metà
delle cose che ho davanti.
Forse magari sarà,
che pareva cosìstrana la semplicità
quando tutti vivevamo la nostra bohéme
in un angolo di Francia.
Ad un passo da qui, dagli Champs Elisées,
si parlava di Pablo Picasso
con fare accademico,
universitari senza orari,
sguardo da cowboys,
tra le massime pretese
qualche splendida francese
A cui spiegare il mondo, in fondo a qualche night,
parlando da filosofi dei rivoluzionari come noi.
Forse la morte non è
una cosa cosìtragica, forse non è
un capitolo che parla di noi, ma riguarda
le cose lìdavanti.
Vieni di sopra da me,
ho dei libri che ti spiegano meglio perché,
ne parliamo tra due tazze di the che vorrei
ti spogliassi qui davanti
Perchédomani non ci resti,
una catena di rimpianti.
Vieni di sopra se vuoi
ho tenuto qualche foto di ognuno di noi
quando tutti vivevamo la nostra bohème
in un angolo di Francia.
Songtekstvertaling
Hij komt hier altijd, van de Champs Elisés.,
een meisje op een fiets
langs de Seine.
terwijl de adem van maart
sleepy warms zijn er al.
haar rok tegen de wind
blaas de kaars op.
En op ons canvas hebben we haar getekend.,
gehuld in mysterie, met de passaatwinden.
Misschien is de nacht niet
zo ' n zwakke vrouw, misschien wordt het
een maan die de donkere helft onthult
dingen die ik voor me heb.
Misschien wel.,
dat leek zo simpel.
toen we allemaal onze bohéme leefden
in de hoek van Frankrijk.
Een stap van hier, van de Champs Elisés,
er werd gesproken over Pablo Picasso.
met academisch werk,
universiteit zonder uren,
kijk van cowboys,
een van de hoogste claims
een paar prachtige Fransen.
Om de wereld uit te leggen, op de bodem van een nacht,
sprekend als filosofen van revolutionairen zoals wij.
Misschien is de dood dat niet.
iets zo tragisch, misschien is het niet
een hoofdstuk dat over ons praat, maar het betreft
dingen vooruit.
Kom naar boven.,
Ik heb boeken die beter uitleggen waarom,
we praten er wel over tussen twee kopjes thee.
je kleedde je uit waar ik bij was.
Waarom blijf je morgen niet?,
een keten van spijt.
Kom naar boven als je wilt.
Ik heb foto ' s van ieder van ons bewaard.
toen we allemaal onze bohème leefden
in de hoek van Frankrijk.