Orphanage — At the Mountains of Madness songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "At the Mountains of Madness" van Orphanage.
Songteksten
… the lavas that restlessly roll
Their sulphurous currents down Yaanek
In the ultimate climes of the pole
That groan as they roll down Mount Yaanek
In the realms of the boreal pole …
it’s been not so long I accidently sold
my former frame of reference to the cold
thinking back, remembering, my tale seems so unreal
I’m closed up but the time has come to reveal
anxious, also ignorant, my investigative mind
and led me there and led me to be so blind
haunted are the mountains, I plead for your restraint
or hope for men’s survival will be faint
all my days are nightmares and memories haunt my brain
my former mind of knowledge has gone insane
you’ll never hear this twice 'cause
once I had seen
the sheen that filled the sky
soon I’d die
the mounts drew the bounds
and I climbed one step too high
soon I’d die
the cold that had enwrapped my heart is bound to freeze my eyes
the truth that seemed on our side
had covered all with lies
take off my hands, take off my feet
take off my ears, rip out my tongue
but don’t hurt my mind, don’t hurt my sense
don’t hurt my intellectual powers
what is frozen you don’t feel
what hurts is what you lose
but at this moment I gave up the ice had blown my fuse
made out of cold, made out of fear
God’s will attracts, God’s will is here
all had begun, when led by fear, right at the end of the world
high in the sky, here at the end of the world
Songtekstvertaling
... de lava ' s die rusteloos rollen
Hun zwavelstromingen in Yaanek
In het ultieme hoogtepunt van de pool
Die kreunen als ze over de berg Yaanek rollen.
In de gebieden van de boreale pool …
het is niet zo lang geleden dat ik per ongeluk verkocht
mijn vroegere referentiekader voor de koude
terugdenken, herinneren, mijn verhaal lijkt zo onwerkelijk
Ik ben gesloten maar de tijd is gekomen om te onthullen
angstig, ook onwetend, mijn onderzoekende geest
en leidde me daarheen en leidde me zo blind te zijn
spoken zijn de bergen, ik smeek om je terughoudendheid.
of de hoop voor de overleving van de mensen zal zwak zijn
al mijn dagen zijn nachtmerries en herinneringen spoken rond in mijn hersenen.
mijn vroegere verstand van kennis is gek geworden.
dit hoor je nooit twee keer.
ooit had ik
de glans die de hemel vulde
binnenkort zal ik sterven.
de bergen trokken de grenzen.
en ik klom een stap te hoog
binnenkort zal ik sterven.
de kou die mijn hart had omhuld, zal mijn ogen zeker bevriezen.
de waarheid die aan onze kant leek
hij had alles met leugens bedekt.
haal mijn handen van mijn voeten af.
haal m 'n oren eraf, ruk m' n tong eruit.
maar doe me geen pijn.
doe mijn intellectuele krachten geen pijn.
Wat is bevroren voel je niet
wat pijn doet, is wat je verliest.
maar op dit moment gaf ik op dat het ijs mijn lont had opgeblazen.
gemaakt uit de kou, gemaakt uit angst.
Gods wil trekt aan, Gods wil is hier.
alles was begonnen, toen geleid door angst, aan het einde van de wereld
hoog in de lucht, hier aan het einde van de wereld