Оргия праведников — Присутствие songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Присутствие" van Оргия праведников.
Songteksten
Реки движутся вспять
Три часа до прорыва из Нижних миров
Дан приказ отступать.
В штабе жгут документы несбывшихся снов
Твердь земная дрожит под ногой
Древо мира кренится, как башенный кран
Звезды гаснут одна за другой —
Это орды Магогов идут на таран.
Кемет снова во мгле
На Синайских высотах бушует гроза
Он уже на Земле!
О, мой Бог, Он уже открывает глаза!
Вместо неба — броня,
Двери Рая закрыты на ржавый засов
Все ушли без меня,
Я зову, но не слышу родных голосов
Вижу, словно в бреду,
Как над миром восходит Последний Рассвет
Сердце, мертвою птицей во льду,
Все твердит о грядущем,
Которого нет.
Придите, слабые народы!
Всепоклонитеся Царю!
Я щедрой дланью вам дарю
Рога бессмысленной свободы
Во Мне проявлен высший гнозис —
он в разрушении миров
Мое касание — теозис.
Низвержен в прах Илдабаоф!
Над водной толщею бездонной
Над морем, что навек сошлось
Закатным солнцем озаренный
Летит последний альбатрос
В нем нет смятенья смертной дрожи,
В нем нет пустого мятежа —
Он просто делает, что должен
Пока живет его душа
В луче закатном оперенье
Горит, как огненный кристалл,
Скользит по волнам тень креста,
Но лишь наступит миг паденья —
Земля, как перед Днем Творенья
Безвидна станет
И пуста.
Прошуршал по людям шорох —
«Снег пошел…»
Попримолкли, задышали:
— Хорошо…
Тихо-тихо подплывали
К синему окну,
Нежно-нежно осязали
Тишину.
И с такой тоской глядели
Через стекла — вдаль…
Жизнь — от тьмы до тьмы качели.
Жаль.
Жаль…
Songtekstvertaling
Rivieren gaan achteruit.
Drie uur om uit de lagere werelden te ontsnappen.
Het bevel tot terugtrekken is gegeven.
Op het hoofdkwartier verbranden ze de documenten van onvervulde dromen
Het firmament van de aarde beeft onder je voet.
De Wereldboom kantelt als een torenkraan
De sterren gaan één voor één uit —
Dit is een Horde Magogs die naar RAM komen.
Kemet is weer in het donker.
Op een donderslag in de Sinaï
Hij ligt al op de grond.
Oh, mijn God, Hij opent zijn ogen al!
In plaats van de lucht-pantser,
De deuren van het paradijs zijn gesloten met een roestige bout.
Iedereen vertrok zonder mij.,
Ik roep, maar ik kan mijn eigen stemmen niet horen.
Ik zie het als een delirium.,
Als de laatste dageraad over de wereld opkomt
Hart, een dode vogel in het ijs,
Alles praat over de toekomst,
Wat niet bestaat.
Kom, zwakke Naties!
Allen Aanbidden De Koning!
Ik geef je een gulle hand.
Horens van zinloze vrijheid
De hoogste gnosis manifesteert zich in mij —
hij is in de vernietiging van werelden.
Mijn aanraking is theosis.
Ildabaoth is in het stof geworpen!
Boven de bodemloze waterkolom
Over de zee, dat Voor altijd samen
De ondergaande zon verlicht
De laatste Albatros vliegt
Er is geen verwarring of beven in,
Er is geen loze rebellie in. —
Hij doet gewoon wat hij moet doen.
Zolang zijn ziel leeft
In een straal van zonsondergang verenkleed
Het brandt als een vuurkristal.,
De schaduw van het kruis glijdt over de golven,
Maar alleen het moment van vallen zal komen —
Aarde, als voor de dag van de schepping
Bezvidna zal worden
En leeg.
Een ritsel door het volk —
Het sneeuwt..."
Ze pauzeerden en begonnen te ademen.
"Goed…
Rustig, rustig gezwommen
Naar het blauwe venster,
Zachtjes, zachtjes aangeraakt
Stilte.
En met zo ' n verlangen
Door het glas-in de verte…
Leven-van duisternis naar duisternis swing.
Sorry.
Sorry…