One More Time — Labyrinten songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Labyrinten" van One More Time.
Songteksten
Eko, eko, är det enda jag hör
Ödslig tystnad, bara vindarnas kör
Jag vandrar i en enslig skog
Bland träd och buskar och snår
Jag undrar om jag någonsin
Kommer hitta en väg härifrån?
Iakttagen, men ingen syns till
Kuslig stämning, som ett ödets sigill
Kan inte minnas vad som hänt
Och hur jag hamnade här
Jag märker plötsligt kråkorna
Som på avstånd följer min färd
Dimman tätnar, jag ser ingenting
Allting andas av liv och av död
Så förvirrad jag vacklar omkring
En skrämmande labyrint — men skön
Trött och matt och jag känner mig svag
Måste vila och tänka ett tag
Jag ser ett gammalt slitet hus
Som nötts av stormar och regn
Då vänder plötsligt kråkorna
Och jag står här helt ensam igen
Dimman tätnar, jag ser ingenting
Allting andas av liv och av död
Så förvirrad jag vacklar omkring
En skrämmande labyrint — men skön
Dimman tätnar, jag ser knappt någonting
Så förvirrad jag vacklar omkring
Hasar bortåt mot huset jag sett
Står vid dörren och känner mig rädd
Dörren öppnas och jag kliver in
Kalla kårar — ingen syns till… eller…
Eko, eko, det enda jag hör
Ödslig tystnad, bara råttor som stör
Jag vandrar i ett ensligt hus
Det går inte att vända om
Och undrar om jag någonsin
Kommer hitta en väg härifrån
Songtekstvertaling
Echo, Echo, is het enige wat ik hoor
Desolate stilte, alleen het koor van de winden
Ik loop in een eenzaam bos
Tussen bomen en struiken en struiken
Ik vraag me af of ik ooit
Vind je een uitweg?
Waargenomen, maar niet zichtbaar
Griezelige sfeer, als een zegel van het lot
Ik weet niet meer wat er gebeurd is.
En hoe ik hier terecht ben gekomen
Plotseling zie ik de kraaien
Van ver volgt mijn reis
De mist wordt dikker, ik zie niets.
Alles ademt leven en dood in.
Ik ben zo in de war dat ik loop te wankelen.
Een eng doolhof - maar mooi
Moe en saai en ik voel me zwak
Moet rusten en nadenken voor een tijdje
Ik zie een oud versleten huis.
Gedragen door stormen en regen
Dan plotseling draaien De Kraaien
En ik sta hier weer helemaal alleen.
De mist wordt dikker, ik zie niets.
Alles ademt leven en dood in.
Ik ben zo in de war dat ik loop te wankelen.
Een eng doolhof - maar mooi
De mist wordt dikker, ik zie nauwelijks iets.
Ik ben zo in de war dat ik loop te wankelen.
Schuifelend weg naar het huis dat ik heb gezien
Aan de deur staan en bang zijn
De deur gaat open en ik stap erin.
Kruipt - geen teken van syns of…
Echo, Echo, het enige wat ik hoor
Desolate stilte, alleen ratten die storen
Ik loop in een eenzaam huis
Je kunt je niet omdraaien.
En ik vraag me af of ik ooit ...
We vinden wel een uitweg.