Ominous Grief — Into the Beckoning Darkness songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Into the Beckoning Darkness" van Ominous Grief.
Songteksten
Again I feel drawn by my mystic subconscious
To be a part of the ominous sanctuary of the woods
Listening to the wolves revealing dark secrets
As I walk the shadows into the beckoning darkness
Again ghastly figures dance through the night
On the rocks which burn in a pale blue light
The great mountains send their winds on me
To chill my soul that seems to be living eternally
Now the birds sing their elegy mournfully
The owls scream to complete the harmony
Still the darkness hides something from me
That shall be told with the fall of sanctity
Hearing the chain sounds as the illusions reappear
Their invitation with chants only I can hear
Now echoes the scream piercing the night silence
And suddenly silenced by the densing darkness
The darkness spreads inside my head
But daylight has healed and the night has bled
Again on the soil I lie unconscious
After the journey into the beckoning darkness
Songtekstvertaling
Ik voel me weer aangetrokken door mijn mystieke onderbewustzijn.
Om deel uit te maken van het onheilspellende heiligdom van het bos
Luisteren naar de wolven die donkere geheimen onthullen
Als ik de schaduwen in de wenkende duisternis wandel
Weer afgrijselijke figuren dansen door de nacht
Op de rotsen die branden in een Lichtblauw Licht
De grote bergen sturen hun winden op mij
Om mijn ziel te kalmeren die eeuwig lijkt te leven.
Nu zingen de vogels hun elegante treurige
De uilen schreeuwen om de harmonie te voltooien
Nog steeds verbergt de duisternis iets voor me.
Dat zal verteld worden met de val van de heiligheid.
Het horen van de ketting klinkt als de illusies verschijnen
Hun uitnodiging met gezang alleen Ik kan horen
Nu weerkaatst de schreeuw die de nachtelijke stilte doorboort
En plotseling tot zwijgen gebracht door de denkende duisternis
De duisternis verspreidt zich in mijn hoofd.
Maar het daglicht is genezen en de nacht is gebloed
Weer op de grond lig ik bewusteloos
Na de reis naar de wenkende duisternis