Omar Chakil — Le Plus Pauvre Des Hommes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le Plus Pauvre Des Hommes" van Omar Chakil.
Songteksten
Y a quelque chose qui charge la haine
Dans ce monde de fou
Quelque chose qui change la scène
Quand l’argent se joue?
Et garde-moi quand le soleil se lève
Guide-moi pour un millier de rêves
Comme on est faible, comme on oublie sa foi
Pour un morceau de ciel, on salit tout à l’intérieur
On devient froid
Quand on arrive en haut et que l'âme s’est enfuie
C’est l’argent qui se donne
Comme amour et comme appui
C’est le roi de la scène, roi de la peine
Roi de la haine dans la nuit
Le plus pauvre des hommes, le plus pauvre des hommes
Le compte est lourd et les poches sont pleines
Le décor est beau
Mais solitaire, le voyage est sombre
Le regard est faux
Et prend mes mains pour qu’elles ne fassent pas honte
Prend mon âme pour que toujours elle monte
Vers le soleil, vers la lumière qu’on a
Et si je prends le ciel, je reste propre à l’intérieur
Car j’ai la foi, la foi, la foi
Quand on arrive en haut et que l'âme s’est enfuie
C’est l’argent qui se donne
Comme amour et comme appui
C’est le roi de la scène, roi de la peine
Roi de la haine dans la nuit
Le plus pauvre des hommes, le plus pauvre des hommes
Et garde-moi quand le soleil se lève
Guide-moi pour un millier de rêves
Comme on est faible, comme on oublie sa foi
Pour un morceau de ciel, on salit tout à l’intérieur
On devient froid
Songtekstvertaling
Er is iets dat haat aanraadt.
In deze gekke wereld
Iets dat de scène verandert.
Wanneer is het geld uitgespeeld?
En mij houden als de zon opkomt
Leid me naar duizend dromen
Hoe zwak we zijn, hoe we ons geloof vergeten
Voor een stukje lucht, maken we alles wat er in zit Vuil.
Het wordt koud.
Als we boven zijn en de ziel is weggelopen
Het is het geld dat wordt gegeven
Als liefde en steun
Dit is de koning van het podium, koning van de straf
Koning van de haat in de nacht
De armste van de mannen, de armste van de mannen
De rekening is zwaar en de zakken zijn vol
Het decor is prachtig.
Maar eenzaam, de reis is donker
De blik is verkeerd.
En neem mijn handen zodat ze zich niet zullen schamen.
Neem mijn ziel, zodat het altijd stijgt.
Naar de zon, naar het licht dat we hebben
En als ik de lucht neem, blijf ik schoon van binnen.
Want Ik heb geloof, geloof, geloof
Als we boven zijn en de ziel is weggelopen
Het is het geld dat wordt gegeven
Als liefde en steun
Dit is de koning van het podium, koning van de straf
Koning van de haat in de nacht
De armste van de mannen, de armste van de mannen
En mij houden als de zon opkomt
Leid me naar duizend dromen
Hoe zwak we zijn, hoe we ons geloof vergeten
Voor een stukje lucht, maken we alles wat er in zit Vuil.
Het wordt koud.