Ольви — Последнее небо songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Последнее небо" van Ольви.
Songteksten
…И мерзко, и страшно, и сил нет бороться…
Он гнил в полутьме коммунального склепа,
Сожженный лучами последнего солнца,
Раздавленный весом последнего неба…,
Он, трижды крещеный в кровавой купели,
Он, трижды распятый, отпетый, омытый,
Смотрел, как за окнами годы летели,
И слушал, как звали гранитные плиты…
И память уносит в далекое лето,
Где воздух горел и дрожал…
Война позади, но украли победу
Которую ты одержал…
И слышен сквозь годы приказ командира:
Живи! Не сдавайся солдат!
Но вечным огнем полыхает над миром
Последнего неба закат…
Вчера расползлось и ушло, не простившись.
Сегодня воняло вокзальным сортиром.
А завтрашний день умирал, не родившись,
Отравленный ядом последнего мира.
От прежнего храма — кресты да обломки,
От прежнего бога — вино да облатки,
От гордого рода — засранцы-потомки,
От древних курганов — могильные грядки
Он слушал, как сердце прерывисто бьется,
Давился кусками последнего хлеба,
И плакал при свете последнего солнца,
Под пристальным взглядом последнего неба.
А где-то старуха с глазами ребенка
Идет по дорогам страны
И в сумке потертой несет похоронку
С давно завершенной войны…
Songtekstvertaling
...En het is walgelijk, en het is verschrikkelijk, en er is geen kracht om te vechten…
Hij was aan het rotten in de semi-duisternis van de gemeenschappelijke Crypte.,
Verbrand door de stralen van de laatste zon,
Verpletterd door het gewicht van de laatste hemel…,
Hij, drie keer gedoopt in het bloedvont,
Hij, drie keer, gekruisigd, onaangekondigd, gewassen,
Ik zag de jaren voorbij vliegen,
En luisterde naar de granieten platen die werden genoemd…
En de herinnering brengt je naar een verre zomer,
Waar de lucht verbrandde en beefde…
De oorlog is voorbij, maar de overwinning is gestolen.
Die je won…
En het bevel van de commandant wordt door de jaren heen gehoord.:
Leef! Geef niet op, soldaat!
Maar het eeuwige vuur dat over de wereld brandt
The last of the sky sunset…
Gisteren verspreidde het zich en vertrok zonder afscheid te nemen.
Vandaag rook het naar een toilet van het station.
En morgen was stervende voordat het geboren werd.,
Vergiftigd door het gif van de vorige wereld.
Uit de voormalige kerk — kruisen en fragmenten,
Van de oude God-wijn en wafers,
Van een trotse familie-klootzakken-afstammelingen,
Van oude grafheuvels-grafbedden
Hij hoorde zijn hart bonken.,
Hij stikte in het laatste stukje brood.,
En weende in het laatste licht van de zon,
Onder de blik van de laatste hemel.
En ergens een oude vrouw met de ogen van een kind
Gaat over de wegen van het land
En in een versleten tas draagt een begrafenis
Uit een lange oorlog…