Олег Митяев — В Александровском саду songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "В Александровском саду" van Олег Митяев.
Songteksten
Кто бы нам ни говорил,
Мы пока не понимали,
Хоть и вежливо кивали,
Что среди других светил
Этот в ночь летящий сад
Эти фонари и песни
И вся жизнь, когда мы вместе,
Не воротятся назад.
В Александровском саду,
Как пером, судьба коньками
Чертит всё, что будет с нами
В наступающем году.
Попадём ли мы в беду,
Или в чём-то преуспеем,
Прочитать мы не сумеем
По каракулям на льду.
Будет утро за окном,
И будильник тикать будет,
И пускай тебя разбудит
Тот, кто так тебе знаком.
Может, будет, может, нет,
Может, время всё остудит —
Всё равно, пусть это будет
Хоть в ближайшие сто лет.
В Александровском саду
Ветер клейкими листками
И далёкими гудками
Шепчет нам, что на роду
В наших правилах простых
Нам предписано от века
Оставаться человеком
В обстоятельствах любых.
С лязгом дёрнется вагон.
Будет долгая разлука.
Ах, какая это мука —
Этот злой тягучий сон!
Но потом сквозь мокрый снег
Ты вернёшься в это утро —
Значит, сверху кто-то мудро
Так спланировал наш век.
В Александровском саду,
В мишуре предновогодней
Позабудем на сегодня
Мы потери и беду.
Снег шампанским обольём,
В небо шарики отвяжем,
Только вслух пока не скажем
Никому, за что мы пьём.
Songtekstvertaling
Wie het ons ook verteld heeft.,
We begrepen het nog niet.,
Hoewel ze beleefd knikten.,
Wat onder andere
Dit vliegen in de nachttuin
Deze lantaarns en liedjes
En het hele leven als we samen zijn,
Ze gaan niet terug.
In de tuin van Alexander,
Als een pen, het lot van schaatsen
Tekent alles wat ons zal overkomen
Volgend jaar.
Krijgen we problemen?,
Of zullen we slagen in iets,
We kunnen het niet lezen.
Door op het ijs te krabbelen.
Het zal morgen buiten het raam zijn.,
En de wekker zal aankruisen,
En laat het je wakker maken
Iemand die je zo goed kent.
Misschien wel, misschien niet.,
Misschien zal de tijd de dingen afkoelen. —
Toch, laat het zijn
Tenminste voor de komende honderd jaar.
In de tuin van Alexander
Wind met kleverige lakens
En verre piepjes
Fluistert ons dat we geboren zijn.
Onze regels zijn simpel.
Wij worden vanaf mensenheugenis voorgeschreven
Blijven mensen
In geen geval.
Met een klem, de auto rukt.
Het wordt een lange scheiding.
Ah, wat een kwelling is het —
Deze boze droom.
Maar dan door de sleet
Je komt vanmorgen terug. —
Dus, bovenop een wijs iemand
Dit is hoe onze eeuw gepland.
In de tuin van Alexander,
Op oudejaarsavond
Vergeet het voor vandaag.
We zijn verlies en problemen.
Sneeuw met champagne,
In the sky balls losmaken,
Maar zeg het nog niet hardop.
Niemand weet waar we op Drinken.