Олег Митяев — Из ничегонеделанья songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Из ничегонеделанья" van Олег Митяев.
Songteksten
Из ничегонеделанья
Дождливою порой,
Когда бумага белая
Лежит перед тобой.
Из дуракаваляния,
Молчанья у огня,
Из просто ожидания
Тебя, тебя
Одуванчиков цветных парашютики
По лучам спускаются на Ватутинки,
Где пустые паутинок батутики
Ждут тебя.
Где под шапками грибы, как под шлюпками,
И балеринами цветы кверху юбками
Все шаги твои в тиши слышат глюками
И не спят.
Из простотакгуляния
В безлюдии дерев,
И чаявыпивания,
Скитания презрев,
Рождается желание
Сквозь сумерки парить
И светлячков мерцанием
Тебе светить.
И плутая в простынях сонно-клиповых,
Через кроны проходя пастбищ липовых,
Слышать, как перестаёт в лужах всхлипывать
Капель туш.
Слышать, как бегут слова-пароходики
Вверх по речке к облакам против логики,
Где фонарики горят, как заводики
Наших душ.
Из к жизни возвращения
Будильника звонком
Приходит к нам прощение
За всё, что было сном.
Приходит к нам прозрение
Желанием прощать
И не простым умением
Любить и ждать.
Лёгким взмахом стрекозы перламутровым
Попадём когда-нибудь прямо в утро мы,
Где туманы так легки, что не мнут травы,
Словно снег.
И в пастельной тишине, в чуткой гулкости
Будут снова в голове только глупости,
Что простительны вполне только в юности
И во сне.
Songtekstvertaling
Van niets doen
Soms regenachtig,
Wanneer het papier wit is
Ligt voor je.
Van rotzooien,
Stilte bij het vuur,
Van gewoon wachten
Jij, jij
Paardenkleurige parachutes
Op stralen dalen op Vatutinki,
Waar zijn de lege web trampolines
Wacht op jou.
Waar zijn de paddenstoelen onder de hoeden, zoals onder de boten,
En ballerina ' s bloemen in hun rokken
Al je stappen in de stilte hoor ik de glitches
En ze slapen niet.
Van prostocycline
In de eenzaamheid van de bomen,
En thee drinken,
Wandering minachting,
Verlangen is geboren
Zwevend door de schemering
En de vuurvliegjes flikkeren
Jij om te schitteren.
En onbetrouwbaar in de lakens van sleepy clip,
Door de kronen die de weiden van kalkbomen passeren,
Om hem te horen stoppen met snikken in Plassen
Druppels karkassen.
Hoor de woorden run-steamboats
De rivier op naar de wolken tegen de logica,
Waar zaklampen branden als fabrieken
Onze ziel.
Van naar het leven van terugkeer
Alarmklok
Vergeving komt naar ons toe.
Voor alles wat een droom was.
Een openbaring komt naar ons toe.
Het verlangen om te vergeven
En geen eenvoudige vaardigheid.
Om lief te hebben en te wachten.
Met een lichte veeg van de parelmoer van de Libelle
Zullen we ooit recht in de ochtend?,
Waar de mist zo licht is dat ze het gras niet verkreukelen,
Zoals sneeuw.
En in de pastel stilte, in de gevoelige zoem
Zal weer in iedereen alleen domheid,
Die alleen in de jeugd kunnen worden vergeven
En in een droom.