Old Corpse Road — The Crier of Claiffe songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Crier of Claiffe" van Old Corpse Road.
Songteksten
In the heart of Cumbria, lays the lake of Windermere
A desolate and windswept place, named after Vinandir
Over the centuries the ferrymen have rowed
From ferry Nab to Sawrey they would often go
Travelling through morning mist, guided by a lonely bell
The ferrymen returned this day with an eerie tale to tell
Tearing across the wave
They heard the maniac rave
Onward he leapt, in a furious glee
And past the house he swept
To whistle in the tree
Few quiet lulls did he afford
More quiet by contrast
With force redoubled then he roared
A furious shuddering blast
Like a frenzied beast of prey
Ere he sped his trackless way
Another song be sung! Another cup be full!
But suddenly within a lull…
A legend arose from tragedies of sailing boats that sank
47 souls were lost to a murky black abyss
Upon the wooded heights of the western bank
The echoes of this horror manifested in the mist
Travelling through twilight fog, guided by a lantern’s light
The ferrymen returned this night but couldn’t tell of his plight
The Crier of Claiffe — A chilling call from the mist
A ghostly hooded figure standing on the cliffs
The Crier of Claiffe — A desperate summoning voice
To travel across the water for money or fate, your choice?
Again, again, that wild voice came
A boat! A boat! In heaven’s name
Again, again, that wild voice came
A boat! A boat! In heaven’s name
The long night through
Tho' his lips have moved
He cannot speak
To those he loved
He covers his wild eyes
To hide some hateful sight
Ere the first streak
Of morning light
The mountains clad
He has gone raving mad
And, raving mad, he dies
But what he saw, on that night of fear
Over the ferry of Windermere
None evermore shall know
'Tis the secret of the rolling wave
'Tis buried in the ferryman’s grave
But every night, as darkness fell
And all the long night through
A thousand tongues were ready to tell
And swear that the tale was true
Came the awful cries of that wild holloa
Over the ferry from the opposite shore
Songtekstvertaling
In het hart van Cumbria, ligt het meer van Windermere
Een verlaten en winderige plaats, vernoemd naar Vinandir
Door de eeuwen heen hebben de ferrymen geroeid
Van ferry Nab naar Sawrey gingen ze vaak
Reizen door de ochtendnevel, geleid door een eenzame bel
De ferrymen kwamen vandaag terug met een griezelig verhaal om te vertellen
Scheurend over de Golf
Ze hoorden de maniak Raven.
Verder sprong hij, in een furieuze blijdschap.
En langs het huis veegde hij
Om in de boom te fluiten
Een paar stille sulls kon hij zich veroorloven
Meer rust daarentegen
En hij schreeuwde (tegen de engelen).
Een razende, sidderende knal.
Als een wild roofdier
Voordat hij zijn spoorloze weg voortsneed
Er wordt nog een lied gezongen! Nog een kopje vol!
Maar plotseling in een stilte…
Een legende ontstond uit tragedies van zeilboten die zonken
47 zielen verloren aan een duistere zwarte afgrond
Op de beboste hoogten van de Westelijke Jordaanoever
De echo ' s van deze verschrikking gemanifesteerd in de mist
Reizen door schemer mist, geleid door het licht van een lantaarn
De ferrymen kwamen vanavond terug, maar konden niets zeggen over zijn toestand.
De kreet van Claiffe - een koele roep uit de mist
Een spookachtige met capuchon op de kliffen
De kreet van Claiffe - een wanhopige oproep stem
Om over het water te reizen voor geld of het lot, jouw keuze?
Nogmaals, die wilde stem kwam
Een boot! Een boot! In hemels naam
Nogmaals, die wilde stem kwam
Een boot! Een boot! In hemels naam
De lange nacht door
Zijn lippen bewogen
Hij kan niet spreken.
Aan degenen van wie hij hield
Hij bedekt zijn wilde ogen.
Om een hatelijk gezicht te verbergen
Voor de eerste zegereeks
Van ochtendlicht
De bergen geplateerd
Hij is gek geworden.
En, razend gek, sterft hij.
Maar wat hij zag in die nacht van angst
Over de veerboot van Windermere
Niemand zal het ooit meer weten.
'Tis The secret of the rolling wave
Het is begraven in het graf van de veerman.
Maar elke nacht, als de duisternis viel
En de hele lange nacht door
Duizend tongen waren klaar om te vertellen
En zweer dat het verhaal waar was.
Kwam de vreselijke kreten van die wilde holloa
Over de veerboot van de overkant