Ola Magnell — Mammons Hage songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mammons Hage" van Ola Magnell.
Songteksten
Hårda hagel studsar bort mot rutan
Sista bertil ut och holken tom
Snö blev tö och tobak är man utan
Utanför står trädet som ska fällas snart i blom
Solen gick i moln i sjunde himlen
Döden står i bakhåll där du flyr
Färden gick mekanisk mellan vimlen
Där centrifugens slammer gör dej aggressiv och yr
Där går du bland tysta öar
Där går skam på torra land
Med små gliringar på tungan
Och nån bräcklig pik ibland
Händer knyts i knot och saker muttras
Liten man nänns ingen lyssna på
Förödmjukad ska han gå och luttras
Tills han glömt vem han var och vart han ville gå
Liten man han spänner sej mot smärtan
Det finns bomullbot mot det som känns
Den som jagar ljus och flyr från svärtan
Ska till sist förneka också ljusets existens
Du vill lämpa av din barlast
Och lösgöra dina band
Som en hare bland hyenor
I ett unket Samarkand
Maktens laser fräter i din mage
«Tiden är förgiftad och brutal»
Kacklar också höns i Mammons hage
Kacklar bäst som värper guld och lyss när tuppen gal
Men när kvällens klockor slagit elva
Svimmar artigheten strax av skam
Vissa odlar myten om sej själva
Utan att dom ser en simpel sanning smyga fram
En blir kung, en blir knäckt
Och en har hemlig trumf på hand
En får potten, en får spader
På Mammons roffarband
I sin vånda gnisslar lilla kuggen
Med sin skuld och sitt förbjudna hat
Tidig måndag, sliten under luggen
Körs hon upp och knäcks av spelad hjärtlighet och prat
Men varenda vank och vink du snappar
Flyr din röst i sanningens minut
Biet dör med gadden som hon tappar
Hunden gläfser efter Gråben som har tjänat ut
Men att hålla tand för tunga
Är att dö för död mans hand
Ska vi slåss en gång för alla
Eller ta en tår på tand?
Songtekstvertaling
Harde hagel kaatst tegen de doos.
Laatste bertil uit en holken leeg
Sneeuw werd leeg en tabak is de mens zonder
Buiten staat de boom die binnenkort in bloei staat
De zon ging in wolken in de zevende hemel
De dood is in een hinderlaag waar je vlucht.
De reis ging mechanisch tussen de zwerm
Waar de centrifuge clams je agressief en duizelig maken
Daar ga je tussen stille eilanden
Daar gaat schaamte op het droge
Met kleine smeekbeden op de tong
En soms een fragiele lul.
Handen gebonden aan een knoop en dingen mompelen
Kleine man waar niemand naar luistert
Vernederd zal hij gaan en verfijnd worden
Totdat hij vergat wie hij was en waar hij heen wilde.
Kleine man, hij smacht naar de pijn.
Er is katoen bot tegen wat er wordt gevoeld
Degene die op licht jaagt en ontsnapt aan de duisternis
Zal uiteindelijk ook het bestaan van licht ontkennen
Wil je je ballast uitstellen?
En laat je stropdassen los.
Als een haas tussen hyena ' s
In een oude Samarkand
De energielaser corrodeert je maag.
"De tijd is vergiftigd en wreed»
Ook kakelkippen in Mammon ' s weide
Kakelt het best als het leggen van goud en lyss als De Haan gal
Maar als de klokken van vanavond elf uur luiden ...
Valt beleefdheid onmiddellijk uit schaamte weg?
Sommigen cultiveren de mythe van zichzelf
Zonder dat ze een simpele waarheid zien besluipen ze
Eén wordt koning, één wordt gekraakt.
En men heeft een geheime troef bij de hand.
Eén krijgt de pot, één krijgt schoppen.
Op Mammon ' s roffarband
In zijn doodsangst piept kleine Rag
Met zijn schuld en zijn verboden haat
Begin Maandag, gedragen onder de pony
Is ze opgejaagd en gebarsten door hartelijkheid en praatjes
Maar elke ruk en zwaai met je.
Op de vlucht voor je stem in de minuut van de waarheid
De bij sterft met de steek die ze laat vallen.
De hond schreeuwt naar de Bijvoet die geserveerd heeft.
Maar om de tand te zwaar te houden
Is om te sterven voor de hand van een dode man
Zullen we voor eens en altijd vechten?
Of een traan op de tand?