Ola Magnell — Fåfängs Sång songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fåfängs Sång" van Ola Magnell.

Songteksten

Vintern står för dörren, stanna inne, vinden varnar
Kölden tar din sång och våldet styr dej tills det klarnar
Att det finns tusen sätt att fly men ingenstans att gå
Fåfäng är din sång men du sjunger ändå
Du skruvar ner ditt pladder medan snöflingor faller
Svaren som du söker smälter bort som kristaller
Du kretsar i en bana som du sällan tar dej ur
Hjälplös är din gråt och du är trött som ett djur
Deras söner skakar galler
Medan aktierna faller
Noblessen klär sej ändå till fest
Balanserar på ruinen
Snörper med minen
Och går under med en värdig gest
Onda, onda gifter fyller upp din spända kropp
Du jagas upp, du ser dej om men ingen säjer stopp
Du visste vad som hände
Du kände vad du kände
Men du har aldrig vågat va dej själv
När det gällt till sist
Känn dej låst och känn dej blåst och hör hur det tickar
Livet glider undan medan misstänksamma blickar
Ser på dina ögon om du döljer något mer
Bakom varje gest och varje min som dom ser
Du värjer dej mot känslan av att kraven är för stora
Men vad du tror du mist var ingenting att förlora
Fast det står klart ibland finns oftast inga svar att få
Och fåfäng är din sång men du sjunger ändå
Frysta skrik och ambulanser
Stum förtvivlan som ger cancer
Vem har hittat på alla krav
Du vill krossa maktens boja
Men nöts ner av ständig noja
Ensam blir ingenting av
Du gör dej hellre illa än att följa djungelns lag
Du lever för din natt och du är död för din dag
Du bär ditt kors mot vinden
Vänder fram den andra kinden
Och ditt hjärta fylls av tårar
Från din vagga till din mörka grav
Du söker lä för vinden medan snöflingor faller
Svaren som du finner smälter bort som kristaller
Som allt du ger ett namn och som du tror du kan förstå
Fåfäng är din sång men du sjunger ändå

Songtekstvertaling

Winter staat voor de deur, blijf binnen, de wind waarschuwt
De kou neemt je lied en het geweld beheerst je totdat het verdwijnt
Dat er duizend manieren zijn om te ontsnappen, maar nergens om heen te gaan.
Ijdelheid is je lied maar je zingt nog steeds
Je verpest je gebabbel terwijl sneeuwvlokken vallen
De antwoorden die je zoekt smelten weg als kristallen
Je draait om een pad waar je je zelden uit haalt.
Hulpeloos is je huilen en je bent moe als een dier
Hun zonen schudden repen.
Terwijl de voorraden dalen
De edelman kleedt zich nog steeds voor een feestje.
Balanceren op de ruïne
In de mijn
En zal sterven met een waardig gebaar.
Kwaad, kwaad vergiften vullen je gespannen lichaam
Je wordt opgejaagd, je kijkt rond, maar niemand zegt stop
Je wist wat er gebeurde.
Je voelde wat je voelde.
Maar je durfde nooit jezelf te zijn.
Als het zover is
Voel je opgesloten en voel je opgeblazen en hoor het tikken
Het leven glipt weg terwijl verdachte blikken ...
Kijk naar je ogen als je iets meer verbergt.
Achter elk gebaar en elke min die ze zien
Je verzet je tegen het gevoel dat de eisen te groot zijn
Maar wat je denkt verloren te hebben, is niets te verliezen.
Hoewel het soms duidelijk is dat er meestal geen antwoorden te krijgen
En ijdelheid is jouw lied maar je zingt toch
Bevroren geschreeuw en ambulances
Wanhoop die kanker veroorzaakt
Wie heeft alle vereisten uitgevonden
Je wilt de ketel van de macht breken
Maar versleten door constant noja
Alleen wordt niets van
Je doet jezelf liever pijn dan de wet van de jungle te volgen.
Je leeft voor je nacht en je bent dood voor je dag.
Je draagt je kruis tegen de wind
Keer de andere wang toe.
En je hart is gevuld met tranen
Van je wieg tot je donkere graf
Je zoekt Lee naar de wind terwijl sneeuwvlokken vallen
De antwoorden die je vindt smelten weg als kristallen
Zoals alles wat je een naam geeft en waarvan je denkt dat je het kunt begrijpen
Ijdelheid is je lied maar je zingt nog steeds