Okkervil River — Starry Stairs songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Starry Stairs" van Okkervil River.
Songteksten
They ask for more
What do you think this fan club is for?
I slithered up each rose corridor
I kept a warm, safe place at my core
Before I lost it They ask for blood
What do you think this woman’s made of?
I stuck a small, thin pin in my thumb
They dreamt a low, long line to be crossed
And I crossed it
I’m alive but a different kind of life
Than the way I used to be
I retire to a split, white smile to be seen
In some old stag magazine
And this girl’s eyes
When they were roughly wrenched open
I could see a starry stair up your thigh
You hid behind your hair
Oh, but I saw you smiling
While all these guys, all these curious sets of eyes
Safe behind a TV screen
I let them pry, pick apart and hang up to dry
Almost every piece of me If you don’t love me, I’m sorry
Oh, what a trip? Oh, what a shimmering silver ship?
Oh, what a hot half-life I half lived?
Oh, and the stripes and stars, how they stripped off the siding
When my life ripped off from the part that played as a kid
Into the part that plays through your lips
To find a warm, safe place and sit curled up inside it?
So, here’s goodbye
From the part that’s staying behind
To the part that has to leave
To the sublime lips that were never spoiled by lying
But to the face inside the being
Who wasn’t me, who wasn’t me Oh, no, no, she’s, she’s not me, oh, oh
Songtekstvertaling
Ze vragen om meer
Waar denk je dat deze fanclub voor is?
Ik Slide elke rozengang door.
Ik had een warme, veilige plek in mijn kern.
Voordat ik het verloor, vroegen ze om bloed.
Waar denk je dat deze vrouw van gemaakt is?
Ik stak een kleine, dunne pin in mijn duim
Ze droomden een lage, lange lijn te worden overschreden
En ik stak het over
Ik leef maar een ander soort leven
Dan zoals ik vroeger was.
Ik trek me terug naar een gespleten, witte glimlach om gezien te worden.
In een oud hert tijdschrift
En de ogen van dit meisje
Toen ze grofweg open waren
Ik zag een Starry trap in je dij.
Je verstopte je achter je haar.
Maar ik zag je glimlachen.
Terwijl al deze jongens, al deze merkwaardige ogen
Veilig achter een tv-scherm
Ik liet ze snuffelen, uit elkaar halen en ophangen om te drogen.
Bijna elk stukje van me als je niet van me houdt, het spijt me.
Wat een reis. Wat een glinsterend zilveren schip?
Oh, wat een hete halfwaardetijd heb ik half geleefd?
Oh, en de strepen en sterren, hoe ze van de zijlijn hebben gestript
Toen mijn leven werd afgetrokken van de rol die speelde als kind
In de rol die door je lippen speelt
Om een warme, veilige plek te vinden en er in te zitten?
Dus, hier is vaarwel.
Van het deel dat achterblijft
Naar het deel dat moet vertrekken
Op de sublieme lippen die nooit verwend werden door te liegen.
Maar in het gezicht in het wezen
Wie was ik niet, wie was ik niet Oh, nee, nee, ze is, ze is niet mij, oh, oh