Okkervil River — Lay of the Last Survivor songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lay of the Last Survivor" van Okkervil River.
Songteksten
She went out
And found
Her father face down on the ground
Out in the cold
Walked her way 'round
A hill where the sun’s sinking down
Into the snow
Oh, white caps of the waves slap
Like last hand claps
And the dark
Water dies in the crash
is sucked back with a moan
Smoke on the coast
And old, piled fathers
Soft-sighing daughters
Where does it go It’s a dream now
I’ll describe
Let your mind drift on down
Like so To when the world was young
Big sky
Blue with a dead
Bachelor’s tongue
Blood-red bloom on the rose
So, some line someone told
Says, «Even light can get old»
Oh, slobbering lovers
Drink-clinking brothers
They don’t have to tell us
'Cause we know
So, I said
«What a way down
What a ride
What a slide
Spin around
What a life to have known
What a time»
And how
I was singing out in a crowd
Of a thousand of the most frightening faces I’ve known
When the lighthouse
Lending a sight, finally went out
What a fright we felt in that night
Friends, just shout it all out
All the 'why's and 'no-no's
All the cries in your throat
How right
We felt
With our hands tightly closed
Around something we broke
And then our whimpering sisters
Sobbing well-wishers
Well, it’s over
Just let my hand go
Songtekstvertaling
Ze ging weg.
En gevonden
Haar vader lag op de grond.
In de kou
Liep haar weg ' rond
Een heuvel waar de zon ondergaat
In de sneeuw
Oh, white caps of the waves slap
Zoals laatste hand klappen
En het donker
Water sterft tijdens de crash.
wordt teruggezogen met een kreun
Rook aan de kust
En de vaders met stapels bloed.
Zacht zuchtende dochters
Waar gaat het heen? het is nu een droom.
Ik zal het beschrijven.
Laat je geest naar beneden glijden
Zoals toen de wereld nog jong was.
Grote hemel
Blauw met een dode
Bachelor ' s tong
Bloedrode bloei op de roos
Dus, een lijn die iemand vertelde
Zegt, " zelfs licht kan oud worden»
Kwijlende geliefden.
Drink-klinkende broers
Ze hoeven het ons niet te vertellen.
Want we weten
Dus, ik zei
"Wat een weg naar beneden
Wat een rit.
Wat een glijbaan.
Draai rond
Wat een leven om te kennen
Wat een tijd.»
En hoe
Ik zong in een menigte
Van duizend van de meest angstaanjagende gezichten die ik ken.
Wanneer de vuurtoren
Een blik gevend, eindelijk naar buiten gegaan
Wat een schrik voelden we in die nacht
Vrienden, schreeuw het uit.
Alle 'waarom' en ' nee ' s
Alle kreten in je keel
Hoe juist
We voelden
Met onze handen strak gesloten
Rond iets wat we gebroken hebben.
En dan onze Jammerende zussen
Snikkende weldoeners
Het is voorbij.
Laat mijn hand gaan.