Okkervil River — Last Love Song For Now songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Last Love Song For Now" van Okkervil River.
Songteksten
Take my sword from the slaughter.
Melt it down into vapor, and my armor, too.
I hear hot blood flap and flutter
from your temple to shoulder,
and all through you.
When you hold on to me it isn’t easy.
When you hold on to me isn’t fair.
But when there’s no key you find me there.
I’m turning white, I’m leaves of paper.
Turn my hands from this labor and lift me through.
When you hold onto me it isn’t easy,
but you should hold on to me.
It isn’t fair, but when there’s no key you find me there.
And kids get lost, lambs out wandering.
And bigger, blacker things come calling
from outside a tiny garden somebody once laid their hearts on.
And kids get lost, and kids get broken.
And their diaries get found and opened.
And their legs get led astray,
and then they lie inside some secret place
where the sun looks in the open ceiling.
And kids grow up, and kids stop feeling
kids, and feel adults, and face away.
But in last love dreams,
the lost and passed out of this world are softly sighing.
They’re trying to decide if they should leave the things that keep them crying.
And some will rise and keep on living with open eyes, with minds forgiven.
The river’s flowing is arrested
and resumed after they’ve blessed it over and over and over, and over and
over and over, and over again.
(It's over.)
Songtekstvertaling
Neem mijn zwaard uit de slachting.
Smelt het tot damp, en mijn harnas ook.
Ik hoor heet bloed flapperen en fladderen
van je tempel tot schouder,
en door jou heen.
Als je me vasthoudt is het niet makkelijk.
Als je me vasthoudt, is dat niet eerlijk.
Maar als er geen sleutel is, vind je me daar.
Ik word Wit, ik ben bladeren van papier.
Draai mijn handen van deze bevalling en til me er doorheen.
Als je me vasthoudt is het niet makkelijk.,
maar je moet me vasthouden.
Het is niet eerlijk, maar als er geen sleutel is, vind je me daar.
En kinderen verdwalen, lammeren zwerven rond.
En grotere, zwartere dingen komen roepen
van buiten een kleine tuin legde iemand ooit zijn hart op.
En kinderen verdwalen, en kinderen worden gebroken.
En hun dagboeken worden gevonden en geopend.
En hun benen doen dwalen.,
en dan liggen ze op een geheime plek.
waar de zon in het open plafond kijkt.
En kinderen groeien op, en kinderen stoppen met het gevoel
kinderen, en voel volwassenen, en gezicht weg.
Maar in laatste liefdesdromen,
de verlorenen en uitgeteld uit deze wereld Zuchten zachtjes.
Ze proberen te beslissen of ze de dingen die ze laten huilen achter moeten laten.
En sommigen zullen opstaan en blijven leven met open ogen, met geesten vergeven.
De rivier stroomt.
en hervat nadat ze het hebben gezegend, keer op keer, en opnieuw en
keer op keer, keer op keer.
Het is voorbij.)