Okkervil River — Calling And Not Calling My Ex songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Calling And Not Calling My Ex" van Okkervil River.
Songteksten
She was once mine
That smile that shines
From the glossy magazine that’s stuck inside the Sunday Times
She was so sweet on Christmas Eve
With the snow set deep
When we went walking through the pines
I had just been fired and her first offer had arrived
And the new year would see her flying far away from me Though I didn’t know it at the time
With outstretched hands
Now she commands
A famous figure for every picture
And she stands up strong and she demands
And they deliver
Yeah, she’s a fixture
And it’s a mixture of dumb jealousy and fear
That I might feel should she appear
Just like it hasn’t been three years
And there’s a distance to her voice over the phone
And that’s because she stands alone
While I’m still sitting here
Girl, you see me here on another quiet night
I will wait until another indistinguishable day arrives
I’ll decide where the light’s even and bright
Where my life’s sweet as it’s slightly, disappointedly, just gliding softly by And you won’t wait for me in some secluded stand of trees
Some Christmas Eve, some God was kind enough to set aside
Although I’d love you too, I’m proud of you
God knows I’m feeling really stupid now
For ever having said goodbye
During the fight
I said, «Yeah right»
When you insisted that I visit, that you’d write
Now, I know you’re working hard
So I never hear from you, and that’s fine
You look the same on TV as when you were mine
I walk in from the kitchen and I finger the remote control
I watch you from the distance, you go walking through the terminal
I remember ever instance, when you stung me Oh, you’re so lovely
Oh, you’re so smart
So, go turn their heads, go knock them dead, go break their hearts
Go break their hearts
Baby, break their hearts
And I know you will
Songtekstvertaling
Ze was ooit van mij.
Die glimlach die schijnt
Van het glossy magazine dat vastzit in de Sunday Times.
Ze was zo lief op kerstavond.
Met de sneeuw diep
Toen we door de dennen liepen
Ik was net ontslagen en haar eerste bod was aangekomen.
En het nieuwe jaar zou haar ver van me weg zien vliegen, hoewel ik het toen niet wist.
Met uitgestrekte handen
Nu beveelt zij
Een beroemd figuur voor elke foto
En ze staat sterk op en eist
En ze leveren
Ja, ze is een vast onderdeel.
En het is een mengeling van domme jaloezie en angst.
Dat ik zou voelen als ze zou verschijnen
Net zoals het nog geen drie jaar geleden is.
En er is een afstand naar haar stem via de telefoon
En dat is omdat ze alleen staat
Terwijl ik hier nog zit
Meisje, je ziet me hier weer op een rustige avond.
Ik wacht tot er weer een niet te onderscheiden dag komt.
Ik beslis waar het licht gelijk en helder is.
Waar mijn leven zoet is als het lichtjes is, teleurstellend, gewoon zachtjes voorbij glijden en je niet op me zult wachten in een afgelegen stand van bomen
Een of andere kerstavond, een God was zo vriendelijk om opzij te zetten.
Hoewel ik ook van jou zou houden, Ik ben trots op je.
God weet dat ik me nu echt dom voel.
Dat ik ooit afscheid heb genomen.
Tijdens het gevecht
Ik zei:»
Toen je erop stond dat ik op bezoek kwam, dat je zou schrijven
Ik weet dat je hard werkt.
Dus ik hoor nooit iets van je, en dat is prima.
Je ziet er op TV hetzelfde uit als toen je van mij was.
Ik loop naar binnen vanuit de keuken en ik vinger de afstandsbediening
Ik zie je van de afstand, je loopt door de terminal
Ik herinner me ooit, toen je me stak Oh, je bent zo mooi
Je bent zo slim.
Dus, draai hun hoofd, sla ze dood, breek hun hart
Breek hun harten.
Baby, breek hun hart
En dat Weet ik.