Oh, Sleeper — I Will Welcome The Reaping songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I Will Welcome The Reaping" van Oh, Sleeper.
Songteksten
Like maggots, they breed with headlines, dining the wounds in breathless
cadavers.
Mirror blind and aimed for gold, Now watch a terror turn on its own.
They race and they race to the carcass rot to feed.
And just past decay, this design delivers life, but they prefer to play cancer.
In chase for the sky, towers uprise. In fear, the earth quakes for what’s
forgot.
They cut like the butchers with pride as their cleavers, as the tide prowls
their shores.
They never listened when we screamed, «Wash the blood from your hands!
Rip off the veils! Wash the blood from your hands and run, see what you forgot!»
Then the clouds met the sands as the cyclones began.
In epic charge rose the hordes, all branches and thorns.
As the stone from their walls broke legs as they crawled,
The stars had no mercy, they screamed for blood in their fall.
Six eyes pierce the night and now…
24 teeth in each of the 3 makes 72 white knives your new ending.
With every slaughter bring your kingdom home.
How are we deserving this pain we are feeling?
How are we deserving this pain with healing?
And on trails these symphonies of agony…
Cant you see? We’re still demanding self-pity.
Look to the moves of the things surrounding.
We’re the only ones, the only ones who keep from growing.
One day the reaping will return, and we’ll be butchers no more.
Bring this slaughter home, and send everything above.
Songtekstvertaling
Net als maden, broeden ze met krantenkoppen, eten de wonden in ademloos
kadaver.
Spiegel blind en gericht op GOUD, kijk nu hoe een terreur zichzelf omdraait.
Ze racen en racen naar het karkas rot om zich te voeden.
En net voorbij verval, dit ontwerp levert leven, maar ze spelen liever kanker.
In chase for the sky, torens uprise. In angst, beeft de aarde voor wat is
vergeten.
Ze snijden als de slagers met trots als hun hakmes, als het tij sluipt
hun kusten.
Ze luisterden nooit toen we schreeuwden: "was het bloed van je handen!
Trek de sluiers eraf! Was het bloed van je handen en ren, kijk wat je vergeten bent!»
Toen ontmoetten de wolken het zand toen de cyclonen begonnen.
In epische leiding stonden de horden, alle takken en doornen.
Toen de steen van hun muren hun benen brak toen ze kropen,
De sterren hadden geen genade, ze schreeuwden om bloed in hun val.
Zes Ogen doorboren de nacht en nu…
24 tanden in elk van de 3 maakt 72 witte messen je nieuwe einde.
Met elke slachting breng je je koninkrijk thuis.
Hoe verdienen we deze pijn die we voelen?
Hoe verdienen we deze pijn met genezing?
En op paden deze symfonieën van pijn…
Zie je het niet? We eisen nog steeds zelfmedelijden.
Kijk naar de bewegingen van de dingen rondom.
Wij zijn de enigen, de enigen die niet groeien.
Op een dag zal het oogsten terugkeren, en zullen we geen slagers meer zijn.
Breng deze slachting naar huis en stuur alles naar boven.