Odes Of Ecstasy — The Total Absence Of Light (Act I) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Total Absence Of Light (Act I)" van Odes Of Ecstasy.
Songteksten
I’m the cries
The cries of all the weak
I’m the lies
The lies that feed you (for) years
I’m the dreams
The dreams that fade as time pass
I’m the drug
The drug that fondles your grief
I’m the hope
The hope that never lived
I’m the storm
The storm you fear to deal with
In your minds
The death of sanity
In your lifes
The misery always reigns
In your eyes
The total absence of light
Death is my My reason to exist
Time is my My worst of (all) enemies
Life is my My doom for (the) years to come
The cries of all the weak
The lies that feed you (for) years
The dreams that fade as time pass
The drug that fondles your grief
The hope that never lived
The storm you fear to deal with
The death of sanity
The misery which reigns
The total absence of light
«We are like certain senses scattered wide
That have no hope of ever reuniting
All nature in our nerves falls in confusion
We ache in both our body and recollection
All things reject us, and all poetry
Fills us with envy as our last asylum"
(Poetry by Kostas Kariotakis
translation by Kimon Friar)
Songtekstvertaling
I ' m the cries
De kreten van alle zwakken
Ik ben de leugens.
De leugens die jullie jarenlang voeden.
Ik ben de dromen
De dromen die vervagen als de tijd verstrijkt
Ik ben de drug.
De drug die je verdriet streelt
Ik ben de hoop
De hoop die nooit geleefd heeft
Ik ben de storm
De storm waar je bang voor bent
In jullie gedachten
De dood van gezond verstand
In je leven
De ellende heerst altijd.
In je ogen
De totale afwezigheid van licht
De dood is mijn reden om te bestaan
Tijd is mijn ergste vijand
Voorwaar, het leven is Mijn bestraffing voor de komende jaren.
De kreten van alle zwakken
De leugens die jullie jarenlang voeden.
De dromen die vervagen als de tijd verstrijkt
De drug die je verdriet streelt
De hoop die nooit geleefd heeft
De storm waar je bang voor bent
De dood van gezond verstand
De ellende die heerst
De totale afwezigheid van licht
"We zijn als bepaalde zintuigen verspreid
Die geen hoop hebben om zich ooit te herenigen
Alle natuur in onze zenuwen valt in verwarring
We lijden zowel in ons lichaam als in onze herinnering.
Alle dingen verwerpen ons, en alle poëzie
Vervult ons met afgunst als ons laatste asiel"
(Poëzie van Kostas Kariotakis
vertaling door Kimon Friar)