Obscura — Hymn to a Nocturnal Visitor songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hymn to a Nocturnal Visitor" van Obscura.
Songteksten
The dark has revealed and enigma to me
A call through the void of powers that be A thin thread of light in the night of our souls
Expanse through the shadows, awakens, breaks free
A memory haunts me, embraces me slowly
Takes hold of my mind and swallows me wholly
A presence divine sends a chill through my spine
As my flesh starts to burn with desires unholy
A jewel is gleaming through oceans of lies
A splinter of heaven in earthly disguise
Defying the rules of the theatre of fools
To sing me of truth with her fanthomless eyes
Our skins come together with electrical hiss
Our worlds are engulfed in an all-melting kiss
It is the life-force that draws us with ever-smooth claws
Hopelessly entwined, into a vortex of bliss
With swaying limbs twitching and writhing in spasms
We echo the call that rings through the chasm
As god becomes beast dances devil with priest
And angels descend to our pounding orgasm
Consuming our bodies our spirits will rise
In motionless rapture we reach for the skies
Recalling our powers to reclaim what is ours
Led by the sparkling of stars in her eyes
Songtekstvertaling
Het duister heeft mij onthuld en enigma
Een oproep door de leegte van krachten die een dunne draad van licht zijn in de nacht van onze zielen
Uitgestrekt door de schaduwen, ontwaakt, breekt los
Een herinnering achtervolgt me, Omhelst me langzaam.
Houdt mijn geest vast en slikt me helemaal in.
Een goddelijke aanwezigheid stuurt een rilling door mijn ruggengraat
Als mijn vlees begint te branden met verlangens onheilig
Een juweel straalt door oceanen van leugens.
Een splinter van de hemel in aardse vermomming
De regels van de theatre of fools overtreden
Om mij van de waarheid te zingen met haar fantomloze ogen
Onze huid komt samen met elektrisch gesis
Onze werelden worden overspoeld door een smeltende kus.
Het is de levenskracht die ons trekt met altijd gladde klauwen.
Hopeloos verstrengeld, in een vortex van gelukzaligheid
Met zwaaiende ledematen die bewegen en kronkelen in spasmen
We herhalen de roep die door de kloof gaat.
Als god beest wordt danst duivel met priester
En engelen dalen neer tot ons bonzende orgasme
Onze lichamen verteren onze geesten zullen opstaan
In bewegingloze opname reiken we naar de hemel
We herinneren aan onze krachten om terug te winnen wat van ons is.
Geleid door de glinsterende sterren in haar ogen