Oblique Brown — What Remains songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "What Remains" van Oblique Brown.
Songteksten
Mom, I know you think I’m too cold for love
Too old for hugs, who stole the rug?
From under our feet, you used to watch me on the street
Through the window in the kitchen where you cooking up a feast
How we rarely speak now sit and eat in hurt, silent
I wanna ask but life and when you stopped smilin'
But, I’m on the road again this weekend
You got a weary look like you just been weepin'
Is it stress? Debts? Work and no sleep?
Your once alert eyes now lined with crows feet
Shhhh… I just wish that you’d speak
Bout the life that you seek, 'bout the life that we had then
You raising two kids, who asking where dad went
You made a brave face and, packed up our bags then
Moved us to America, you still jet lagged
Worked hard, no relaxing, they laughed at your accent!
Damn you soldiered through everything life’s force brings
…but I wanted more things
Cause Cory’s got Diadoras, Rob’s got gold rings
I’m rockin' kicks you copped from a grocery store bin
So I stole from your purse, don’t know what hurt worse
The fact that I stole or you couldn’t buy me new shirts
That’s life you’d say, you made no excuses
So I stencil in your hurt, these words will see you through it
If it hurts or it aches, if it burns or it stings
Is it worth all the strain, all the tears that remain
Through the years when the pain comes to claim what remains
Cause it must be love. You trusted love
If it hurts or it aches, if it burns or it stings
Is it worth all the strain, all the tears that remain
Through the years when the pain comes to claim what remains
Then it must be love. You trusted love
Khalil, it’s been a minute since we talked
I’m sittin at this bar in Michigan sippin' a scotch
Thinking 'bout our mothers and the men that they raised
How we stumbled into manhood, on a road that’s unpaved
Some say with age comes wisdom. I think not
Cause as I get older I just shake delusions off
This ain’t booze talkin' homey, I hope you doing good
You took me under your wing like an older brother would
Damn, I should have been there when your whole world shook
Heard the cancer’s eating her bones, I wondered 'bout your outlook
You shrugged it off, or so it seemed and remained normal
Stayed strong for your fam, your pain remained dormant
Mourned in your own way, you? You here lifeline
Patched your spirits back up. Respect death’s design
That’s life I guess, you make no excuses
So I stencil in your hurt, these words will see you through it
When the fan’s and the shows and the girls go away
Take a look around, what remains is the day
Put it in a song just to give my life away
To you, for you, to you, for you
When the sun and the stars and the moon fades away
Take a look around, what remains is the day
Put it in a song just to give my life away
To you, for you, to you, for you
Why we hurt those we care about, just to protect them
In the name of love, unsaid words become weapons
You say I don’t communicate, just stay mum and stare
I’m so selfish, I’d rather talk to drum kicks and snares
And you’re tired. Losing patience in this negative space
…see what I’m saying
Silences, shoulder shrugs, we froze each other out
For weeks on end, had me sleeping on the couch
Till we both got sick, and you got up out the house
Babygirl, it’s been August since you left
I ain’t a changed man yet, I got no promises left
To all the women that I love, who love me back though I fail 'ya
Who understand a calm sea never makes a skilled sailor
That’s life I guess, you make no excuses
So I stencil in your hurt these words will see you through it
Songtekstvertaling
Mam, ik weet dat je denkt dat ik Te koud ben voor de liefde
Te oud voor knuffels, wie heeft het tapijt gestolen?
Onder onze voeten keek je altijd naar me op straat.
Door het raam in de keuken waar je een feestmaal maakt
Hoe we zelden praten nu zitten en eten in pijn, stilte
Ik wil het vragen maar het leven en toen je stopte met lachen
Maar ik ben dit weekend weer onderweg.
Je hebt een vermoeide blik alsof je aan het janken bent.
Is het stress? Schulden? Werken en niet slapen?
Je ooit alert ogen nu bekleed met kraaienvoeten
Ik wou dat je wat zei.
Over het leven dat je zoekt, over het leven dat we toen hadden
Jij voedde twee kinderen op, die vroegen waar papa heen ging.
Je trok een dapper gezicht en pakte onze koffers.
Verhuisde ons naar Amerika, je nog steeds jetlag
Hard gewerkt, niet ontspannen, ze lachten om je accent!
Verdomme, soldaat, alles wat de kracht van het leven brengt.
...maar ik wilde meer dingen
Cory heeft Diadoras, Rob heeft gouden ringen
Ik sta te trappelen.
Dus ik stal uit je tas, Ik weet niet wat erger was.
Het feit dat ik gestolen heb of dat jij geen nieuwe shirts voor me kon kopen.
Dat is het leven dat je zou zeggen, je verzon geen excuses.
Dus ik stink in je pijn, deze woorden zullen je er doorheen helpen.
Als het pijn doet of pijn doet, of het brandt of het prikt
Is het de moeite waard, alle tranen die overblijven
Door de jaren heen als de pijn komt te claimen wat overblijft
Want het moet liefde zijn. Je vertrouwde liefde
Als het pijn doet of pijn doet, of het brandt of het prikt
Is het de moeite waard, alle tranen die overblijven
Door de jaren heen als de pijn komt te claimen wat overblijft
Dan moet het liefde zijn. Je vertrouwde liefde
Khalil, het is een minuut geleden dat we spraken
Ik zit in een bar in Michigan aan een scotch te nippen.
Denken aan onze moeders en de mannen die ze hebben opgevoed
Hoe we mannen werden, op een onverharde weg.
Sommigen zeggen dat met de jaren wijsheid komt. Ik denk het niet.
Want als ik ouder word, schud ik waanideeën van me af.
Ik hoop dat je het goed doet.
Je nam me onder je hoede zoals een oudere broer zou doen.
Verdomme, ik had erbij moeten zijn toen je hele wereld schudde.
Ik hoorde dat de kanker haar botten opeet.
Je haalde het van je schouders, zo leek het en bleef het normaal.
Je bleef sterk voor je familie, je pijn bleef slapend.
Op je eigen manier gerouwd? Je bent hier levenslijn.
Ik heb je weer opgeknapt. Respecteer het ontwerp van de dood
Zo is het leven.
Dus ik stink in je pijn, deze woorden zullen je er doorheen helpen.
Als de fan en de shows en de meisjes weggaan
Kijk om je heen, wat overblijft is de dag
Zet het in een lied gewoon om mijn leven weg te geven
Voor jou, voor jou, voor jou, voor jou
Als de zon en de sterren en de maan vervagen.
Kijk om je heen, wat overblijft is de dag
Zet het in een lied gewoon om mijn leven weg te geven
Voor jou, voor jou, voor jou, voor jou
Waarom we onze dierbaren pijn doen, alleen om hen te beschermen.
In de naam van de liefde worden ongezegde woorden wapens.
Je zegt dat ik niet communiceer, blijf gewoon stil en staar
Ik ben zo egoïstisch, ik praat liever met drumschoppen en strikken.
En je bent moe. Geduld verliezen in deze negatieve ruimte
snap je wat ik bedoel?
Stiltes, schouderophalen, we verstijven elkaar.
Wekenlang liet hij me op de bank slapen.
Tot we allebei ziek werden en jij het huis uitging.
Liefje, het is al augustus sinds je weg bent.
Ik ben nog niet veranderd, Ik heb geen beloftes meer.
Aan alle vrouwen die ik liefheb, die van mij houden ook al laat ik je in de steek
Wie een kalme zee begrijpt maakt nooit een vaardige matroos
Zo is het leven.
Dus ik stencil in je pijn deze woorden zullen je er doorheen helpen