Now And On Earth — Blacked Out songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Blacked Out" van Now And On Earth.
Songteksten
We were such strange creatures, burning such a fever
Eager for that ether and smiling into seizures
We were both believers, we were big dreamers
The weight of this old cleaver
Made us grown meaner
All my clocks move in erratic beats
The clicks, the clicks, the clicks
The rhythm’s rising bleak
There’s only vertigo from these huge heights
Only blinded eyes from these bright lights
That’s how I know we are
Blacked out backed out and broken down
Steady as the sun, running straight into the ground
Cut up caught up coughing up a lung
Brightened blaze and these flames weigh a ton
Can’t ignore the buzzing
Can’t turn down the sounds
Can’t soothe the stinging
Can’t dry out the drowned
Every minute forward is another into forever
But time heals nothing, moments serve to sever
Remembering December, all the pressure
Your displeasure, your displeasure
The flowers are still wilted, blossoms dried up and died
Tattered letters received and unsent
Tracing arcs, rise and descent
Dissent, discontent; changes underwent
First impressions worn to dust; we both misrepresent
The rain turned into steam, our stitching frayed at the seams
They always say that hope floats, but ours washed away downstream
What are memories on lonely nights?
Where is the comfort, in unyielding spite?
We watch the lightning break as we go down
There’s nothing here for us now
There’s for nothing, there’s nothing
Songtekstvertaling
We waren zulke vreemde wezens, die zo ' n koorts hadden.
Gretig naar die ether en glimlachend naar toevallen
We waren allebei gelovigen, we waren grote dromers.
Het gewicht van dit oude hakmes
Maakte ons gemener
Al mijn klokken bewegen in grillige beats
De klikken, de klikken, de klikken
Het ritme stijgt somber.
Alleen hoogtevrees.
Alleen verblindende ogen van deze heldere lichten
Dat is hoe ik weet dat we zijn
Black out back-out en afgebroken
Zo stabiel als de zon, recht in de grond
In stukken gesneden door het ophoesten van een long.
Fel verlicht vuur en deze vlammen wegen een ton
Kan het zoemen niet negeren
Ik kan de geluiden niet zachter zetten.
Kan de pijn niet verzachten
Kan de verdronk niet drogen
Elke minuut vooruit is een andere in voor altijd
Maar tijd heelt niets, momenten dienen om te scheiden
Ik herinner me December, al de druk
Uw ongenoegen, uw ongenoegen
De bloemen zijn nog verwelkt, bloesem opgedroogd en gestorven.
Gescheurde brieven ontvangen en niet ontvangen
Traceer bogen, stijgingen en afdaling
Afwijkende meningen, ontevredenheid; veranderingen ondergingen
Eerste indrukken gedragen tot stof; we stellen beiden verkeerd voor
De regen veranderde in stoom, ons stiksel brak aan de naden.
Ze zeggen altijd dat hoop drijft, maar de onze spoelde stroomafwaarts weg.
Wat zijn herinneringen op eenzame nachten?
Waar is het comfort, in onwrikbare wrok?
We kijken hoe de bliksem breekt als we naar beneden gaan
Er is hier niets meer voor ons.
Er is voor niets, er is niets.