Novembre — Child Of The Twilight songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Child Of The Twilight" van Novembre.
Songteksten
This is now, since and then
and this is where we unendingly
forever stand
And then I saw your smile,
the origin of the sun
which cracks the stone
of which we gods are made
now that I saw your smile
I’d step out from this stump
This is where we unendingly forever stand
E' come impazzire in un mare dorato
(It feels like going crazy in a golden sea)
Running from light
dive in the wonders of twilight
like children of dusk
on the run from the day
Do you remember the exspanse of desks and th smell of the first days?
tears dense and in plenty,
while far behind, the world punished you
against the wall
for noting but just being
Now, taht after all this years
I’m no longer sure
if you had really existed,
or if I just invented you
tell me what’s left to trust
I face that place again
but this time in depth of the self
and I’m weaker without your sad smile, the
same as mine
Sometimes the sight of the town through
the rain fills the pit of a failure of life
when the sight of the town
through the rain
fills the pit of a life that has failed
This is now, since and than
and this is where we unendingly
forever stand
Songtekstvertaling
Dit is nu, sinds En toen
en dit is waar we onophoudelijk
forever stand
En toen zag ik je glimlach.,
de oorsprong van de zon
die de steen breekt
waarvan wij goden gemaakt zijn
nu dat ik je glimlach zag
Ik zou uit deze stomp stappen.
Hier staan we voor eeuwig.
E ' come impazzire in un mare dorato
(Het voelt alsof je gek wordt in een gouden zee)
Rennen van het licht
duiken in de wonderen van de schemering
als kinderen van de schemering
op de vlucht van de dag
Herinner je je de exspanse van bureaus en de geur van de eerste dagen?
tranen dicht en in overvloed,
terwijl je ver achter staat, strafte de wereld je.
tegen de muur.
om te noteren maar gewoon te zijn
Nu, taht na al die jaren
Ik weet het niet meer zeker.
als je echt had bestaan,
of als ik je net heb uitgevonden
vertel me wat er nog te vertrouwen is.
Ik zie die plek weer onder ogen.
maar deze keer in de diepte van het zelf
en ik ben zwakker zonder jouw droevige glimlach, de
net als de mijne.
Soms de aanblik van de stad door
de regen vult de put van een mislukking van het leven
als de aanblik van de stad
door de regen
vult de put van een mislukt leven
Dit is nu, sinds en dan
en dit is waar we onophoudelijk
forever stand