Novelists — Inanimate songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Inanimate" van Novelists.
Songteksten
We’ve got nothing to say,
we’re just so pissed off, rotting and ephemeral.
Litteraly dying on the pavement.
But is this what we deserve?
Oh the blood in our veins was made for this.
We’re living 'till the end and when the morning comes we’re screwed and sullen.
'Cause we’re all living in this god damn shit
and each day we’re digging deeper
to be sure that our soul will be fucking safe.
We were feeling so safe
but we can’t rest away from the bustle of the outside.
All i can see? the white of our eyes, and it’s empty.
my soul is buried deep in the ground.
We are apathetics, and we belong to this fucking dirt.
(From the dust to the dust)
I think it’s time for you to figure this one out.
We’re broken and ruthless,
so what can get lost except the will of being expected?
I’m a being of solitude doomed to live,
A pawn on my own chessboard.
It feels like we’ve got no fucking pulse,
And once more we’re done.
You let us sink into this constant rejection. (rejection)
In this self made hell, all of this is vain…
Can’t we just heal?
I won’t break my legs again to search what I got left,
i can’t find what I have missed.
I won’t brace my fucking heart again / again
We’re broken and ruthless,
So what can get lost except the will of being expected.
I’m a being of solitude doomed to live,
A pawn on my own chessboard.
I’ve lost your voice in the distance,
Yet it’s back on the stage now.
Sounds are flooding my mind, i just can’t close my eyes
i’m bleeding 'till i’m dry, we’re the scars of your.
your so called perfection
i’m lost in this gloom’s persistence
i’ve broken the mirror
and those scars on my skin remember me the worst
all i’ve wanted was to heal in time but now i’m trapped
inside of my own chessboard
Songtekstvertaling
We hebben niets te zeggen.,
we zijn zo kwaad, wegrotten en kortstondig.
Litteraly stervende op de stoep.
Maar is dit wat we verdienen?
Het bloed in onze aderen is hiervoor gemaakt.
We leven tot het einde en als de ochtend komt zijn we genaaid en chagrijnig.
Want we leven allemaal in deze shit.
en elke dag graven we dieper
om zeker te zijn dat onze ziel veilig is.
We voelden ons zo veilig.
maar we kunnen niet weg van de drukte van de buitenkant.
Alles wat ik kan zien? het wit van onze ogen, en het is leeg.
mijn ziel is diep begraven in de grond.
We zijn apathiek, en we horen bij dit vuil.
(Van stof tot stof))
Ik denk dat het tijd is om dit uit te zoeken.
We zijn gebroken en meedogenloos.,
dus wat kan er verloren gaan, behalve de wil om verwacht te worden?
Ik ben een wezen van eenzaamheid gedoemd om te leven.,
Een pion op mijn eigen schaakbord.
Het voelt alsof we geen pols hebben.,
En nog eens zijn we klaar.
Je laat ons zinken in deze constante afwijzing. (afwijzing)
In deze zelfgemaakte hel, is dit alles tevergeefs. …
Kunnen we niet gewoon genezen?
Ik zal mijn benen niet meer breken om te zoeken wat ik nog heb.,
ik kan niet vinden wat ik gemist heb.
Ik zet m ' n hart niet meer vast.
We zijn gebroken en meedogenloos.,
Dus wat kan verloren gaan, behalve de wil om verwacht te worden.
Ik ben een wezen van eenzaamheid gedoemd om te leven.,
Een pion op mijn eigen schaakbord.
Ik ben je stem kwijt in de verte.,
Toch is het nu terug op het podium.
Ik kan m ' n ogen niet sluiten.
ik bloed tot ik droog ben, Wij zijn de littekens van jou.
je zogenaamde perfectie
ik ben verloren in de volharding van deze somberheid.
ik heb de spiegel gebroken.
en die littekens op mijn huid herinneren me het ergste
ik wilde alleen maar op tijd genezen, maar nu zit ik vast.
in mijn eigen schaakbord