Not One Is Upright — Wake Up, #37, Wake Up songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wake Up, #37, Wake Up" van Not One Is Upright.
Songteksten
You bolt the door
And swallow the key
That’s right, say you can’t believe
There’s no need-when you’re freed-will to be This is art.
Cannot see-can't perceive-cannot be The coming of the end
Wince:
Strain to see-in this void-we're losing it Is the art of man
Wrench these words from my jaws, drain, dehydrate
Because these words are fallible imperfect vessels tossing in a sea of thought
I can’t tell you the truth but I can tell you where it is.
Dilettante
Settle or panic,
Passion blurs your vision
Midst your stride,
Risk it You start to fade
Drop anchors. I can show you where it is.
Drop anchors.
Unrefined, my paradigm
Function, form, and fashion:
I know that what I am saying is raw, but witness the turning wheels of this
global economy, grinding up man into ever smaller pieces. I see blank eyes and
restless drawls responding to the emerging crisis of modern life,
ringing emotions out. Don’t invent inside what is out. Reason knows perfection
as thirst knows water. If you’re thirsty, then believe and satisfy your thirst.
Drink from this cup. Come on bended knee. Don’t let passion brand your battle,
it’ll only wear you out. Drink at the cross of redemption.
Songtekstvertaling
Doe de deur op slot.
En slik de sleutel door
Dat klopt, zeg dat je het niet kunt geloven.
Het is niet nodig-als je vrij bent-dat dit kunst is.
Kan niet zien-kan niet waarnemen-kan niet de komst van het einde zijn
Huiveren:
Spanning om te zien-in deze leegte-we verliezen het Is de kunst van de mens
Haal deze woorden uit mijn kaken, afvoer, droogwater.
Omdat deze woorden feilbare, onvolmaakte vaten zijn die in een zee van gedachten gooien.
Ik kan je de waarheid niet vertellen, maar ik kan je wel vertellen waar het is.
Dilettant
Schikken of paniek zaaien,
Passie vervaagt je visie
Temidden van je passen,
Riskeer het dat je begint te vervagen.
Laat de ankers vallen. Ik kan je laten zien waar het is.
Laat de ankers vallen.
Ongeraffineerd, mijn paradigma
Functie, vorm en mode:
Ik weet dat wat ik zeg rauw is, maar kijk naar de draaiende wielen van dit
de wereldeconomie, die de mens in steeds kleinere stukken vermorzelt. Ik zie lege ogen en
rusteloze tekenen reageren op de opkomende crisis van het moderne leven,
het klinkt als emoties. Niet uitvinden binnen wat buiten is. De rede kent perfectie.
zoals dorst water kent. Als je dorst hebt, geloof dan en bevredig je dorst.
Drink uit deze beker. Kom op knie. Laat Passie je strijd niet brandmerken.,
het zal je alleen maar uitputten. Drink op het kruis van verlossing.