Norma Jean — Hive Minds songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hive Minds" van Norma Jean.
Songteksten
A vine in the cracks of a life’s work
Shifting and flowing up To find purpose under the sun
A moment of reprieve for the art born from the dirt that’ll tear it all down
You can’t fault the natural order of things.
Someday these bones will be dust beneath a sprawling city of human achievement,
Flowing up for a place under the sun.
Do you see it now?
The gold on your back weighing you down?
Pride is a cancer born from the cracks and crawling skyward.
I have been you. The shell on the street corner with change hungry hands.
A sunset car ride with a bottle of meds, or is it the canopy and rooftops?
A burst of soft color and a haze on your limbs?
Do you see it now?
The vines will come for you.
They always do. They came for me too. Gravity may not be a law.
But all things will find ground.
And we all know it exists.
Laid out under the orange red.
Sun showers in your head on the palms soaked rooftops you’ll never find.
Begging for death from the cancer of pride.
On that empty street corner I’ll keep walking.
I will leave you behind.
Songtekstvertaling
Een wijnstok in de scheuren van een levenswerk
Verschuiven en omhoog stromen om een doel onder de zon te vinden
Een moment van gratie voor de kunst geboren uit het vuil dat alles zal afbreken
Je kunt de natuurlijke orde van de dingen niet kwalijk nemen.
Op een dag zullen deze botten stof zijn onder een uitgestrekte stad van menselijke prestaties.,
Hij stroomt omhoog voor een plek onder de zon.
Zie je het nu?
Het goud op je rug?
Trots is een kanker geboren uit de scheuren en kruipende luchtward.
Ik ben jou geweest. De schelp op de straathoek met wisselende hongerige handen.
Een Sunset auto rit met een fles medicijnen, of is het het bladerdak en de daken?
Een uitbarsting van zachte kleur en een waas op je ledematen?
Zie je het nu?
De wijnstokken zullen je komen halen.
Dat doen ze altijd. Ze kwamen ook voor mij. Zwaartekracht is misschien geen wet.
Maar alles zal grond vinden.
En we weten allemaal dat het bestaat.
Onder het oranje rood.
Zonbuien in je hoofd op de palmen doordrenkte daken die je nooit zult vinden.
Smekend om de dood van de kanker van trots.
Op die lege straathoek blijf ik lopen.
Ik laat je achter.