Norah Jones — New York City songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "New York City" van Norah Jones.
Songteksten
I can’t remember what I planned tomorrow
I can’t remember when it’s time to go When I look in the mirror
Tracing lines with a pencil
I remember what came before
I wanted to think there was endless love
Until I saw the light dim in your eyes
In the dead of the night I found out
Sometimes there’s love that won’t survive
New York City
Such a beautiful disease
New York City
Such a beautiful,
Such a beautiful disease
Laura kept all her disappointments
Locked up in a box behind her closet door
She pulled the blinds and listened to the thunder
With no way out from the family store
We all told her things could get better
When you just say goodbye
I’ll lay awake one more night
Caught in a vision I want to deny
And did I mention the note that I found
Taped to my locked front door
It talked about no regrets
As it slipped from my hand to the scuffed tile floor
I rode the train for hours on end
And watched the people pass me by It could be that it has no end
Just an action junkie’s lullaby
New York City
We were full of the stuff that every dream rested
As if floating on a lumpy pillow sky
Caught up in the whole illusion
That dreams never pass us by Came to a tattoed conclusion
That the big one was knocking on the door
What started as a mass delusion
Would take me far from the place I adore
New York City
Songtekstvertaling
Ik weet niet meer wat ik morgen van plan was.
Ik kan me niet herinneren wanneer het tijd is om te gaan als ik in de spiegel kijk
Traceerlijnen met potlood
Ik weet nog wat er daarvoor kwam.
Ik wilde denken dat er eindeloze liefde was
Totdat ik het licht zag dimmen in je ogen
In het holst van de nacht kwam ik erachter
Soms is er liefde die niet zal overleven
New York City
Zo ' n mooie ziekte.
New York City
Zo mooi.,
Zo ' n mooie ziekte.
Laura hield al haar teleurstellingen
Opgesloten in een doos achter haar kastdeur.
Ze deed de gordijnen dicht en luisterde naar de donder
Zonder een uitweg uit de familiewinkel
We zeiden dat alles beter kon worden.
Als je gewoon afscheid neemt
Ik zal nog één nacht wakker liggen.
Gevangen in een visioen dat Ik wil ontkennen
En heb ik het briefje vermeld dat ik vond?
Vastgeplakt aan mijn gesloten voordeur
Het sprak over geen spijt.
Toen het uit mijn hand glipte naar de geschuifde tegelvloer
Ik heb uren in de trein gezeten.
Het kan zijn dat het geen einde heeft.
Het slaapliedje van een actie junkie.
New York City
We zaten vol met de dingen die elke droom rustte.
Alsof zwevend op een klonterige kussenshemel
Gevangen in de hele illusie
Dat dromen ons nooit voorbij gingen kwam tot een getatoeëerde conclusie
Dat de grote op de deur klopte.
Wat begon als een massa waanidee
Zou me ver weg brengen van de plek waar ik dol op ben.
New York City